Cevaplar.Org

REŞİD ÖVET

Hacı Reşid Övet ağabeyimiz 1337 (1921) Bitlis doğumludur. Fakat uzun seneler Van’da ikamet etti, mesleği terziliktir. 1983’te Bursa’ya taşınarak oraya yerleşti. Risale-i Nurları 1950 senelerinde Van’da tanıdı. İlki 1953’de olmak üzere Bediüzzaman Hazretlerini üç kere ziyaret etti. İkisi Isparta’da, sonuncusu Emirdağ’ında... Henüz çok az insanın ortalıklarda bulunduğu tarihlerde, hizmet-i Kur’aniyyeye talip olmuş bir kahramandır. Van’da ikamet ettiği ev, Van şehrinin ilk dersane-i nûriyesi olmuştur ve halen hizmettedir. Bursa’da da oğlu İshak Övet ile beraber büyük hizmetlere vesile olmuştur.


Ömer Özcan

ozcannurs@hotmail.com

2013-07-24 03:22:49


Hacı Reşid Övet ağabeyimiz 1337 (1921) Bitlis doğumludur. Fakat uzun seneler Van'da ikamet etti, mesleği terziliktir. 1983'te Bursa'ya taşınarak oraya yerleşti. Risale-i Nurları 1950 senelerinde Van'da tanıdı. İlki 1953'de olmak üzere Bediüzzaman Hazretlerini üç kere ziyaret etti. İkisi Isparta'da, sonuncusu Emirdağ'ında... Henüz çok az insanın ortalıklarda bulunduğu tarihlerde, hizmet-i Kur'aniyyeye talip olmuş bir kahramandır. Van'da ikamet ettiği ev, Van şehrinin ilk dersane-i nûriyesi olmuştur ve halen hizmettedir. Bursa'da da oğlu İshak Övet ile beraber büyük hizmetlere vesile olmuştur.

Hâtıraları almak için Vanlı Yaşar Altay ve İzmir'den Mehmet Turan ve Ahmed Cevad ağabeylerle beraber ziyaretine gittik. Bizi Bursa'daki evinde kabul ettiler. Orada hepimizi hayretler içinde bırakan şöyle bir hâdise yaşadık: Abdullah Yeğin Ağabeyin hazırladığı lûgatla alakalı sorumu sormuştum. Reşid ağabey cevabını verdi, bitirdi ve tam o anda Reşid Ağabeyin cep telefonu çaldı. Üç beş dakika kadar konuştular. "Arayan Abdullah Yeğin Ağabeydi" dedi. Şaşırıp kalmıştık. Dedim: "Abdullah ağabey sizi böyle sık sık arar mı? Mesela haftada, ayda bir gibi?" "Yok! Abdullah Ağabey iki üç sene oldu, hiç böyle aramamıştır" dedi. Biz birbirimize bakıp kalmıştık, yoruma lüzum yoktu, her şey açıktı. İnşallah bizim için de ziyaretimizin makbuliyetine bir delildir.

REŞİT ÖVET ANLATIYOR

Başındakini at, Üstadımız ondan hoşlanmaz

Sene 1953 sonları, Üstad Hazretleri Isparta'da kalıyor.

Van'da bazı yaşlı kimselerin sohbetleri arasında Üstad Bediüzzaman'ın bahsi geçerdi. Bu isim benim de dikkatimi çekmişti. O günlerde Eşref Edip Bey'in tab ettirdiği Üstad'ın küçük tarihçesi elime geçmişti, hemen okuyup bitirdim. Kitap çok hoşuma gitmişti. O günlerde gidip Üstad Hazretlerini ziyaret etmeyi düşündüm, fakat Molla Hamid Ağabey daha evvel gitmiş muvaffak olamamıştı. Yine de hazırlığımı yaparak trene atlayıp yola çıktım. Trende Malatya civarından geçerken, Van'ın İskele köyünden Molla Muhyiddin isminde bir kimseyle buluştum. İki de arkadaşı vardı. Onlar da Üstad'a ziyarete gidiyorlarmış. Artık onlardan ayrılmak imkânım olmadı.

Isparta'da beraberce merhum Süleyman Rüştü Çakın Ağabeyin dükkânına gittik. Üstadı ziyarete geldiğimizi söyledik. "Şimdi gelen olur, sizi gönderirim" dedi. Nitekim az sonra birisi geldi. Merhum Ceylan Çalışkan'mış. "Bunlar Üstadı ziyarete gelmişler, bunları götür" dedi. Merhum Ceylan, "Beni yirmi metre geriden takip edin" dedi. Bizler de öyle yaptık. Üstadın evinin önüne geldik, "burada bekleyin" dedi, bekledik. Kendisi içeri girdi. Biraz sonra bir zât geldi, kapıyı anahtarla açtı, içeriye girdik. Bu zât merhum Zübeyir Ağabeymiş. Daha sonra dışarıdan bir zât daha geldi, pencerenin altından iki defa "Sungur, Sungur!" diye gür bir sesle seslendi. Kapı açıldı ve içeriye girdi. Meğer O zât da Tâhirî Ağabeymiş.

Az sonra Ceylan ağabey kapıyı açtı ve bizi çağırdı, içeri girdik. Benim başımda şapka vardı. "Başındakini at, Üstadımız ondan hoşlanmaz" dedi. Merdivenlerden yukarıya çıkıp eve girdik. Girişte sağ taraftaki odaya aldılar bizi. Bir miktar bekledikten sonra, Merhum Ceylan bizi Üstad Hazretlerinin odasına aldı.

Üstad Hazretleri Kürtçe konuşmuyordu

Üstad somyada yatağın içinde oturuyordu. Mübarek ellerini öptük. Eliyle oturmamızı istedi. Ceylan bize dönüp önce beraber geldiğimiz hocaya sordu. Hoca Kürtçe konuşmak istiyordu. Ceylan: "Kürtçe konuşmayın, Üstad Kürtçe konuşmaz" dedi. Yanımdaki bu adam kendini tanıtmak için dedi: "Seyda Birinci Cihan Harbinde beraberdik, seni tıraş etmiştim." Üstad hiç seslenmiyordu. Adam çok sızlandı, fakat Üstad yine hiç konuşmadı. Adam Kürtçe konuşmak istiyordu. Bu durumda Ceylan mani oluyor ve "Üstad Hazretleri Kürtçe konuşmaz" diye adamı susturuyordu.

Üstad birden: "Bu kimdir?" diye beni sordu. "Efendim ben, Bitlisliyim, Van'da kalıyorum" dedim. Üstad konuşmaya başlamıştı. "Bitlis benim hakiki vatanımdır. Bitlis'te Risale-i Nurlara sahip çıkıp çıkmadıklarını merak ederdim. Şimdi Muş Mebusu Gıyaseddin Emre Mecliste Risale-i Nurları müdafaa etti. Bitlis'in nam-ı hesabına kabul ediyorum" dedi.

Üstad benim hangi kabileden, hangi şeyhlere bağlı olduğumu sordular.

Dedim: "Hangi Kabileden olduğumu bilmiyorum. Bize "Küfündürlüoğluzade" diyorlar, Şeyh Alaaddin Efendiye mensubiyetim var" deyince, Üstad emretti ki: "O da benim talebem sayılır. Fethullah'ın oğludur. Hazret'in halifesidir. Hazret Seyda'nın halifesidir. Onlarla münasebetlerimiz olmuştur." Seyda kelimesi söylendiği vakit, Ceylan'a hitaben Üstad: "Seyda irşad edici mânâsına da gelir" dedi. Ceylan: "Evet Üstadım" diye cevap verdi.

Van'daki Molla Hamid Ağabeyi sordular. "Hacı Nuh nasıl?" "Molla Nizam nasıldır?" dediler. "Molla Nizam hastadır" dedim. "Ceylan, sabah namazında hatırlat da ona da dua edelim, Seyyid Fehim'in oğludur" diye buyurdular. Bu Molla Nizam Van müftüsüydü. Ben geçen sene, yani 1952'de hacca gitmiştim. Bu zâtın ağabeyi Hasan Efendi Medine-i Münevvere'deydi. Daha önceleri Van müftüsüydü. O zât Üstada selâm söylemişti. "Ne olur buralara gelse de bizler de onunla müşerref olsak, bizler bir daha Türkiye'ye gelemiyoruz" demişti. Bunu Üstad Hazretlerine arz ettim. Üstad: "Bana orada yer hazır etmiş?" şeklinde soruyla cevap verdi.

"Van'dan Molla Hamid Ağabey, "Van'da bir medrese açalım mı?" diye bana Üstad'dan sormamı istemişti. Bunu da söylediğim zaman, elleriyle işaret ederek, "Hemen açsın" dedi. Ceylan'a hitaben, "Risale-i Nur zındıkanın belini kırdı, değil mi Ceylan?" deyince, Ceylan da "Evet, Üstadım" dedi.

Üstad: "Vanlılara müjde et, Risalelerimiz beraat etti. İki sandık ve bir çuval geri alıyoruz. Risale-i Nur Van'a çok lâzım, çok okusunlar. Çünkü Van, Ruslara karşı Seddi-i Zülkarneyn'dir. Halk Partisinden iki kişi vardı, onlar geberdi. Demokrat Parti Risale-i Nuru tutuyor" dedi.

O zaman lâhika mektupları yazılmıştı. Tomar halinde bana verdi. Reisicumhura ve Başvekile yazılanlar vardı. Bunlardan Van'a götürmem için emrettiler. Bana yirmi beş kuruş ekmek parası verdi. Sonra, 'Eskiden beri on altın ve 250 banknotum var, bitmiyor' dedi. Artık bize kalkın gidin demiyor da, "Şimendifere yetişin sizi taciz ederler" dedi. Böylece ellerini öptük ve veda edip ayrıldık. Bu ilk ziyaretimdi.

Hastalar Risalesini çok oku

Üstad'dan ayrılıp Van'a dönünce, bir arkadaş: "Sen Üstad'a dedin mi 'Beni talebeliğe kabul et' diye sordun mu?" demişti. "Yok!" dedim. Ama bu söz benim dikkatimi çekmişti. Yine bir müsait vaktini bulup, Üstad Hazretlerini ziyaret etmek lazımdı.

Bir sene sonra 1954 de Molla Hamid Ağabeyin Üstadın ziyaretine gideceğini öğrenince hemen arkasına takıldım ve gittik. Yine Isparta idi. Ben o sırada hastaydım. Molla Hamid Ağabey Üstad'dan benim hastalığım için "parası kalmadı doktorlara gidemiyor" diye duada bulunmasını istemişti. Üstad emretti: "Ben de hastayım doktorlara gitmiyorum. Bırakın doktor evhamını" dedi.

Üstad Hazretleri benim ismimi sordu. "Reşid" dedim. "Benim Reşid isminde bir talebem daha var, sizi kardeş ilan ediyorum. Seni yirmi senelik talebeliğe kabul ediyorum" diye buyurdu. Bana, Hastalar Risalesi'ni okuyup okumadığımı sordu. "Evet" dedim. "Çok oku" buyurdular.

Abdullah öyle bir lügat yapsın ki..

Sene 1956'da bu sefer Kamil Acar kardeşimizle anlaşarak Üstad Hazretlerine üçüncü ziyaretimi yapmıştım.

O tarihlerde Üstad Hazretleri Emirdağ'daydı. Önce Urfa'ya gittik, orada Abdullah Yeğin Ağabey kalıyordu. Giderken Diyarbakır'dan Abdullah Ağabey için iki su testisi aldık. Abdullah Yeğin Ağabey, "Testinin birisini Üstad Hazretlerine götürün" dedi. O zaman Büyük Lügat'i yazıyordu. Bizden "Lûgatı nasıl hazırlayalım" diye Üstad'dan sormamızı istemişti.

Emirdağ'da önce Çalışkan Ağabeylere uğradık, bizi Üstad'a götürdüler. Zübeyir Ağabey bizleri karşılamıştı. Üstadın ziyaretine nail olduk. Üstad Hazretlerine, şarktan ve Abdullah Yeğin Ağabeyden selâmlar söyledik. Bu arada Diyarbakır'dan aldığımız iki tane testinin birisini Abdullah Ağabeyin gönderdiğini söyleyince. "Nerededir?" dedi. "Çalışkan Ağabeylerin dükkânına koyduk" deyince; "Hüsnü koş getir" dedi. Daha sonra, "Niye ikisini de getirmediniz? Bunlar bana çok lâzımdır, kaça aldınız?" diye sordu. "Yetmiş kuruşa" dedik. Hemen yetmişbeş kuruş çıkarıp verdi.

Kamil Acar kardeşimiz Abdullah Yeğin ağabeyin lügatinden bahsetti. "Lûgat için ne emrederler?" dedi. Üstad Hazretleri: "Öyle bir lügat yapsın ki, ilk mektepten üniversiteliye kadar ondan istifade etsinler." buyurdu.

Sonra bir ara "Hüsnü sen gel" diye çağırdı. Zübeyr Ağabey kalktı, Hüsnü Ağabey geldi, "Bu benim mânevî evladımdır, bunu askere göndereceğim" dedi. Arkasından da "Hüsnü, misafirlere birşey getir" emretti. Üstad bize bisküvi ikram etti.

Bende veremin üçüncü devresi seyrederken,

Üstad dua edince…

Sonra da, "Hüsnü gözlüğümü ver, vasiyetnamemi okuyacağım" dedi: "Emirdağ'da vefat edersem orta mezarlığa, Isparta'da vefat edersem yukarı mezarlığa defnedin. Risale-i Nur neşriyatı kıyamete kadar devam edecek, döner sermayesinden zekâtım verilsin" diye vasiyet etmişler.

Üstad, Biraz geçince de bir kutunun içinden bir miktar resimsiz para çıkardı. 'Bunları Abdülmecid ve Mehmed Kayalar'a götürün. Fakat "kardeşim Abdülmecid'e çarşıda yanaşmayın, o korkar, evine gidin" diye tembih etti. Biz de öyle yaptık. Üstad bir ara iki eliyle bir selâm aldı. "Birisi bana selâm verdi, onun selâmını aldım" dedi. Demek ki oturduğu yerden dışarısını görüyordu.

Üstad beraber geldiğimiz Kamil Acar'dan bazı şeyler sordu. O sırada bende veremin üçüncü devresi seyrediyordu. Kâmil benim hastalığım için Üstad'dan dua istedi. Üstad seslenmedi. Daha sonra Kâmil biraz daha üstada yaklaştı. Bir daha söyledi. Üstad tebessüm ederek: "Hüsnü, ismini yaz sabah namazında ona dua edelim" dediler. Üstadımın duasıyla o hastalıktan hiçbir eser kalmadı, elhamdülillah.

Üstad Hazretlerinin mübarek huzurlarında bir buçuk saat kadar kalmıştık.

 

 

Bu yazıya yorum yazın


Not: Yanında (*) işareti olanlar zorunlu alanlardır.

Bu yazıya gelen yorumlar.

DİĞER YAZILAR

YUVALI HATİP HOCA

YUVALI HATİP HOCA

Asıl adı Mehmed Ali Bilgin olan Yuvalı Hatip Hoca 1891 yılında Ankara’nın Yenimahalle ilçes

VELİ IŞIK KALYONCU

VELİ IŞIK KALYONCU

Veli Işık Kalyoncu, Üstad Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin son yıllarının ve Risale-i Nur

ŞÜKRAN ÜNLÜKUL

ŞÜKRAN ÜNLÜKUL

20 Kasım 2011 tarihinde milyonların Üstad dediği Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin gelini Mu

ŞEMSEDDİN TUĞRUL

ŞEMSEDDİN TUĞRUL

13 Temmuz 2009 tarihinde Şemseddin Tuğrul Ağabeyin Van’daki dükkânındayız. Van hizmetlerini

SÜLEYMAN KAYA (GAYE)

SÜLEYMAN KAYA (GAYE)

İşte efsanevi bir kahraman daha; Süleyman Kaya... Daha doğrusu Hz. Üstad’ın düzeltmesiyle

RIDVAN (ERDOĞAN) UTANGAÇ

RIDVAN (ERDOĞAN) UTANGAÇ

Bursa’nın Aksu Köyünde Rıdvan ağabeyin evindeyiz. Aksu Köyü yeşilliği ve bol suları ile

REFİK AĞIR

REFİK AĞIR

Avukat Gültekin Sarıgül “Ömer kardeş, Burdur’da Hz. Üstad’la görüşmüş yaşlı bir a

ÖMER KUŞ

ÖMER KUŞ

Ömer Kuş, epey zamandır gözlerden ırak kalmış çok eski, çok fedakâr ağabeylerimizden biri

OSMAN BOZKURT

OSMAN BOZKURT

Osman Bozkurt, Hz. Üstad’ın tabiriyle “Kahramanlar Ocağı Denizli”nin Süller Nahiyesinden.

MUSTAFA KARAPINAR

MUSTAFA KARAPINAR

Mustafa Karapınar ile İstanbul Bostacı’da, evinin yakınında bulunan tarihi Kuloğlu Camiinde

NADİR BAYSAL

NADİR BAYSAL

Bediüzzaman Hazretleri 1936-1943 yılları arasında Kastamonu’da sürgün olarak yaşamıştır.

Ey inananlar! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun. Onun başında, acımasız, güçlü, Allah'ın kendilerine buyurduğuna karşı gelmeyen ve emredildiklerini yapan melekler vardır.

TAHRÎM,6

GÜNÜN HADİSİ

Emin ve doğruluktan ayrılmayan ticaret ehli (ayette sırat-ı müstakim ashabı olarak zikredilen) peygamberler, sıddikler, şehidler ve salihlerle beraberdir.

Tirmizi, Büyu 4, (1209); İbnu Mace, Ticarat 1, (2139)

TARİHTE BU HAFTA

ANKET

Sitemizle nasıl tanıştınız?

Yükleniyor...

SİTE HARİTASI