Cevaplar.Org implant

BİR FOTOĞRAFLA GELEN

“Bütün kuvvetini ihlâsta ve hakta bilmelisiniz. Evet, kuvvet haktadır ve ihlâstadır… Kuvvet hakta ve ihlâsta olduğuna bir delil, şu hizmetimizdir… Çünkü yirmi seneden fazla kendi memleketimde ve İstanbul’da ettiğimiz hiz


2010-10-22 04:04:50

Risale-i Nur’daki imanî ölçülerin hayata nasıl aktarılacağının usulünü ve örneğini gösteren lâhikaları okurken, beni özellikle mütehassis eden mektuplardan biri, Hâfız Ali’nin yazdığı, “Gücendin mi?” kaydı düşülmüş mektuptur. Müthiş bir duygu ve tefekkür yoğunluğu taşıyan, nefis terbiyesi ve terk-i enaniyet itibarıyla bu güzide insanın ne noktaya geldiğini gösteren kısa ama büyük bir mektuptur bu. Mektubu okurken, tevazu gibi, mahviyet gibi, tezkiye-i nefs etmemek gibi, ihlâsı kıracak esbabdan yılandan ve akrepten çekinir derecede çekinmek gibi bir dizi mü’minâne hasletin inci taneleri gibi birbiri ardınca dizilişini görür insan.

Gün gelecek, kader-i ilâhî, Hâfız Ali’nin Bediüzzaman’ın Barla hayatında yazdığı o cümlelerdeki sadakat ve ihlâsın derecesini bilfiil göstermeyi ona nasip edecektir. “Hayat ismine lâyık bir hayat bahşına vesilesiniz. O hayatı ihsan edene ve vesile olan uğruna, o hayatı ifna etmemem kâr-ı akıl değildir” diyebilen bu insan, on küsur sene sonra hayatını ‘hayat ismine lâyık bir hayat bahşına vesile’ olan Risale-i Nur’un müellifi üstadının hayatına bedel feda edecektir. Denizli hapsinde, üstadına bedel, üstadına ihanet etmeyişine bedel, şehid olacaktır. “Gücendin mi?” endişesi ile üstadına yazdığı o mektuba mukabil, üstadının ‘tam yerinde bir taziyenamesi’ ile şeref kazanacaktır.

Bu taziyename, “Meyve Risalesi’nin hakikatını ilmelyakîn ile bilen bu kahraman kardeşimiz, aynelyakîn ve hakkalyakîn makamına çıkmak için, kabre cesedini bırakıp melekler gibi yıldızlarda, âlem-i ervahta seyahata gitti ve tam vazifesini yapıp terhisle istirahata çekildi” gibi ifadeler yüklüdür. Yine bu taziyenamede Bediüzzaman, Hafız Ali için “Cenab-ı Erhamü’r-râhimîn, Risale-i Nur’un bütün yazılan ve okunan harfleri adedince a’mâline hasenat yazdırsın. Âmin! Ve onların sayısında onun ruhuna rahmetler yağdırsın. Âmin! Ve kabrinde Kur’ân’ı, Risale-i Nur’u ona şirin ve enis arkadaş eylesin. Âmin!” gibi hâlâ daha “Âmin”lerle okunan dualar etmektedir.

Beni bu taziyename kadar duygulandıran bir mektup ise, Bediüzzaman’ın “Aziz, sıddık kardeşlerim! Ben merhum Hafız Ali’yi unutamıyorum. Onun acısı beni çok sarsıyor” diye başlayan mektubudur.

Bediüzzaman Said Nursî gibi bir insanın ‘unutamadığı’, ‘acısının kendisini çok sarstığı’ bu güzide simayı bilfiil tanımak mümkün olmadığı gibi, bir fotoğrafını görmek de yakın zamana kadar nasip olmamıştır bana.

Gerçi gerek Hâfız Ali’yi, gerek o günkü sair Nur talebelerini hayalimde canlandırmaya çalışmışımdır. Yüzlerini tam çizemesem de, Ege şivesiyle konuşan, kendilerini ilk gören kişilerin ‘sıradan bir Ege köylüsü’ deyip geçeceği, zira kıyafetleri ve konuşma tarzlarıyla hiçbir ‘seçkin’lik arzetmeyen; ‘seçilmişlik’lerinin ancak bu görüntüyü aşıp bilfiil iç dünyalarına nüfuz ile kavranabileceği insanlar çiziyordum hayalimde. Öyle görünüş itibarıyla bir heybet uyandıran cüsseli ve karizmatik kişiler tasavvur ediyor da değildim.

Ve bu kişilerin hayalimde giydikleri bu suretleri bir tarafa, yazdıkları muazzam derinlikler taşıyan mektupları ve yaptıkları hizmeti diğer tarafa koyduğumda; ortaya benim akıl terazimin tartmadığı bir vaziyet çıkıyordu. Benim akıl terazime göre, onların yaptıkları şey, onların yapacakları cinsten şeyler değildi. Böylesi mektuplar, bırakın ortalama bir Ege köylüsünü, ortalama bir Ege şehirlisinin bile yazacağı türden mektuplar değildi. Ancak ciddi bir mektep-medrese tahsilinden geçen yahut çok ciddi bir tasavvuf terbiyesi gören bir insan yazabilirdi bunları. Akıl terazim, köylü kıyafeti taşıyan, görünüş ve kıyafet itibarıyla hiçbir seçkinlik ve zenginlik ima etmeyen bu insanların eliyle o hizmetlerin olmasını da tartabiliyor değildi.

Bu bakımdan, hayalimdeki Hâfız Ali –ve sair saff-ı evvellerin– resmi ile onların yaptıkları arasında akıl terazimin gördüğü muvazenesizlik, terazimi tamir gereğini düşündürmüştü bana. Güzel ve büyük hizmetleri en seçkin fakültelerde okumuş, hatta master ve doktora yapıp isminin önüne birtakım ünvanlar almış, iki dil bilen, eh kıyafeti de derli-toplu, ayrıca boylu-poslu insanlara yakıştıran bir akıldı benimkisi. Üstelik bu durumdaki tek akıl benimki de değildi. Lâkin ortada bu terazinin tartısına sığışmayan, dolayısıyla bu teraziyi tamir lüzumu gösteren bir durum vardı.

Bu teraziyi tamir gereğini kesinkes hissettiren bir nokta ise, İhlâs Risalesi’nde varolan bir paragraftı:

“Bütün kuvvetini ihlâsta ve hakta bilmelisiniz. Evet, kuvvet haktadır ve ihlâstadır… Kuvvet hakta ve ihlâsta olduğuna bir delil, şu hizmetimizdir… Çünkü yirmi seneden fazla kendi memleketimde ve İstanbul’da ettiğimiz hizmet-i ilmiye ve diniyeye mukabil, burada yedi-sekiz senede yüz derece fazla edildi. Hâlbuki kendi memleketimde ve İstanbul’da burada benimle çalışan kardeşlerimden yüz, belki bin derece fazla yardımcılarım varken, burada ben yalnız, kimsesiz, garip, yarım ümmî, insafsız memurların tarassudat ve tazyikatları altında yedi-sekiz sene sizinle ettiğim hizmet; yüz derece eski hizmetten fazla muvaffakiyet gösteren manevî kuvvet, sizlerdeki ihlâstan geldiğine kat’iyyen şüphem kalmadı.”

Bu paragrafın eşliğinde hayalimdeki manzaraya ve de edilen hizmete baktığımda; bir de bunu Bediüzzaman’ın kendi memleketinde talebesi olan on küsur sene medrese tahsili görmüş, İslâmî ilimlere nüfuzu kuvvetli insanlarla veya İstanbul’da hemhal olduğu Mehmed Âkif, Mustafa Sabri Efendi, Zahid Kevserî, Emcedü’Zehavî.. gibi seçkin simalarla kıyasladığımda, iman hizmeti dairesinde ‘seçkin’lik ve ‘elitizm’ üreten; hizmeti birtakım isim, tahsil derecesi, elbise markası, bilinen dil sayısı, makam veya ünvana endeksleyen anlayışın sıhhatsizliği apaçık ortaya çıkmaktaydı.

Lâkin durum bu olduğu halde, nefsimin, ‘hayalimdeki manzaranın belki gerçeği yansıtmadığı’ suretinde bir itirazı hep olagelmişti.

Yakınlarda bir sevgili dostum vesilesiyle karşıma çıkan bir resim, bu itirazı da hepten siliverdi. Solda Bediüzzaman’ın ‘unutamadığı’ şehid Hâfız Ali, sağda Bediüzzaman’ın yeğeni Abdurrahman’ın vefatının getirdiği hüzün hengâmında tanıştığı, “…Ruhumdaki ihlâs ve ileride Risale-i Nur’a edeceği kıymetdar hizmeti, güya hiss-i kable’l-vuku ile ruhum o gencin ruhunda okudu” dediği Kuleönülü Mustafa, ortada takvâsı ve ihlâsı ile Risale-i Nur dairesinde tam bir velî makamında olagelmiş Tâhirî ile yanılmıyorsam Denizli hapsinde çektirmişti bu fotoğrafı.

Günler boyu tekrar tekrar bu fotoğrafa bakıyor, bu fotoğrafın eşliğinde “Hizmet kimlerin elinde yükselir?” sorusuna nefisle karışık vaziyette aklımın verdiği evvelki cevapları bir temizlemeye çalışıyorum.

Hizmet, fotoğrafta gördüğümüz o ellerde yükselmişti çünkü…

METİN KARABAŞOĞLU

RİSALE OKUMALARI-2 BÜYÜK BULUŞMALAR

NESİL YAYINLARI

Bu yazıya yorum yazın


Not: Yanında (*) işareti olanlar zorunlu alanlardır.

Bu yazıya gelen yorumlar.

Metin Sun, 2010-10-26 19:50:50

güzel bir istifade teşekkür ederim, fakat fotoğrafla ilişkilendirilince -belki gereksiz fakat- söylemek istedim, o fotoğraftaki hafız ali ağabey değil. yağcıların kambur hafız ali si. ve yine aynı hapiste.hem hafız ali ağabeyin diğer fotoğraflarına benzemiyor.uzun boylu, uzun yüzlü, sakalsız...

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

DİĞER YAZILAR

İRADEMİZİ TERBİYE EDELİM

İRADEMİZİ TERBİYE EDELİM

A.J. Cronin, Reader’s Digest, Amerika Otuz sene evvel(1920’ler) genç bir doktor olarak bulundu

PROF. DR. ALAADDİN BAŞAR BEYİN İBRETLİ BİR ANISI

PROF. DR. ALAADDİN BAŞAR BEYİN İBRETLİ BİR ANISI

“Lise son sınıftaydım. Bir gün hocamız sınıfa girdiğinde, tahtada ahlâk dışı bir resim

BİR ARAP ÂLİMİN İBRETLİ HİKAYESİ

BİR ARAP ÂLİMİN İBRETLİ HİKAYESİ

Merhum Mehmed Kırkıncı Hocaefendi anlatıyor; “1970’li yıllarda, İstanbul’daki bir sohbet

CEVAP YERİNE..

CEVAP YERİNE..

FETÖ’nün, genel anlamda İslam’a büyük zararı dokunduğu gibi, daha özel anlamda Risale-i

TARİH ŞUURU VE EHEMMİYETİ

TARİH ŞUURU VE EHEMMİYETİ

İnsanlar geçmiş zamanın hâtıratı ile zaman zaman neşeyâb olduğu gibi, milletler de mazinin

MUHAMMED ESED’İ SARSAN SURE

MUHAMMED ESED’İ SARSAN SURE

Aslen Yahudi kökenli bir Avusturyalı olan merhum Muhammed Esed(Leopold Weiss) “Mekke’ye Giden

BU DA GEÇER YÂ HÛ

BU DA GEÇER YÂ HÛ

Bu ümmet ne badireler atlattı uzun tarihi boyunca.. Ne ihanetler, kahpelikler gördü; ne zulümle

SORU CEVAPLARLA KURBAN İBADETİ

SORU CEVAPLARLA KURBAN İBADETİ

Soru: Kurban Kesmek Kimlere Vâciptir? Kurban kesmek dinen zengin sayılan Müslümanlara vaciptir.

DEVLET İDARESİNDE İKİ MÜHİM ESAS: İSTİKAMET VE ADALET

DEVLET İDARESİNDE İKİ MÜHİM ESAS: İSTİKAMET VE ADALET

İstikamet; Hak ve hukuka uygun hareket etmektir. İstikamet, toplum hayatının en önemli esasla

HİÇBİR MÜFSİD BEN MÜFSİDİM DEMEZ

HİÇBİR MÜFSİD BEN MÜFSİDİM DEMEZ

Ferdleri ve cemaatleri değerlendirirken objektif olmaya, fayda ve zararın nereden gelip gelmediği

BAYRAMLAŞMA

BAYRAMLAŞMA

Küçükken bir âdetimiz vardı; şeker toplamak. Bayramda kapı kapı gezip, her evde ikram edilen

Hak (ancak) Rabbindendir. Artık, sakın şüpheye düşenlerden olma.

Bakara, 147

GÜNÜN HADİSİ

İslam hakkında.

"İslam beş esas üzerine bina edilmiştir: Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduguna şehadet etmek, namaz kılmak, oruç tutmak, Kabe'ye haccetmek, Ramazan orucu tutmak" Buhari-İman:1

TARİHTE BU HAFTA

ANKET

Sitemizle nasıl tanıştınız?

Yükleniyor...

SİTE HARİTASI