Cevaplar.Org

SÜLEYMAN HİLMİ TUNAHAN HAZRETLERİ(1888-1959)


Ali Demirel

alicandemirel@hotmail.com

2002-02-12 22:12:39

GİRİŞ

Süleyman Hilmi Tunahan Hazretleri, Osmanlının son dönemiyle, Cumhuriyetin ilk yılları arasında yaşamış; kendisini ümmet-i Muhammed'in kurtuluşuna vakfetmiş ve bir ömür boyu bu uğurda mücadele vermiş, çok büyük sıkıntılara ve takibatlara düçar olmuş bir varis-i Nebidir. Süleyman Efendi, zahirî ve batınî ilimlerde yed-i tûla sahibi müstesna bir zattır. Yetmiş bir yıllık bütün ömründe İslamî hizmetlerle meşgul oldu. Mutasavvıflığı ve manevi irşad vazifesi yanında, İslam dinini yeryüzünden kaldırmak isteyenlerle hiç korkmadan ve yılmadan mücadele etti, talebe yetiştirdi. İslam'ı yıkmak isteyen bütün şer cereyanlara meydan okudu, son nefesini bu yolda verdi. Çok yakın bir zamanda yaşamasına rağmen maalesef pek çokları o muhterem zatı layıkıyla tanıyamadı, bazıları da menfi düşünceli kimselerin maksatlı dedikodu ve iftiralarının neticesinde yanlış tanıdı. Biz bu çalışmamızda bütün bir ömrünü İslam'a adamış olan ve "Hizmetler muvaffak olsun da, isterse bizim yerimiz caminin pabuçluğu olsun" diyen o mütevazı şahsiyeti anlayabildiğimiz kadar ele alıp tanıtmaya çalışacağız. Bunu hakkıyla yapabiliriz demek büyük bir cüretkarlık olur. Ama elimizden geldiğince o zatı hizmetleri ve gayretleriyle efkar-ı umumiyeye tanıtabilirsek kendimizi bahtiyar sayarız.

Ali Demirel

1. BÖLÜM:

SÜLEYMAN HİLMİ TUNAHAN HAZRETLERİ'NİN HAYATI VE ESERLERİ

Doğumu

Süleyman Hilmi Tunahan Hazretleri, 1888 (h. 1304) yılında Silistre'nin Hezargrad kasabasının Ferhatlar köyünde doğmuştur. Tuna Nehri'nin güney kıyısında bulunan Silistre, önceleri Rumeli Eyaleti'nin önemli sancakları arasındayken Kanuni devrinin son dönemlerinden itibaren Özi Eyaleti'nin Paşa Sancağı haline getirilmiştir. Hezargrad ise, önceleri Silistre Sancağı'nın kaza merkezedir ve Tanzimat'tan sonra sancak merkezi bir kasaba haline gelmiştir. Asıl adı, Bulgarca'da 'virane' demek olan 'Razgrad'dır. Kuzeydoğusunda Silistre yer almaktadır. Bu yer şu anda Bulgaristan sınırları içerisindedir.

Süleyman Efendinin soyu Fatih Sultan Mehmet zamanında yaşayan İdris Bey'e kadar dayanmaktadır. Fatih, İdris Bey'i Tuna Hanı tayin etmiş ve ayrıca kendisine kız kardeşini vermiştir. Dedeleri ise Kaymak Hafız ismiyle tanınan bir zattır.

Babası Hocazade Osman Efendi, tahsil hayatını İstanbul'da tamamladıktan sonra memleketi Silistre'ye dönmüş ve buradaki Satırlı Medresesi'nde yıllarca müderrislik yapmış meşhur bir âlimdir. Annesinin ismi ise Hatice'dir.

Osman Efendi ilmiyle amil, takva sahibi bir insandır. Bu zat, tahsil hayatını geçirdiği İstanbul'da bir gece rüyasında vücudundan kopan bir parçanın gökyüzüne çıktığını ve etrafa ışıklar saçtığını görür. Osman Efendi daha sonra bu rüyayı kendisinden gelecek olan ve dünyayı manen aydınlatacak hayırlı bir evlada yorumlar. Osman Efendi tahsilini tamamladıktan sonra memleketi Silistre'ye gelir, evlenmek için saliha bir kız araştırır ve neticede Hatice isminde bir hanımla evlenir. Bu evliliği neticesinde Fehim, Süleyman Hilmi, İbrahim ve Halil isimlerinde dört erkek evladı olur.

Osman Efendi Silistre Satırlı Medresesi'nde müderris olduğu için çocuklarının ilk tahsillerini kendisi vermektedir. Bu arada o, rüyasında kendisine işaret edilen çocuğunun hangisi olduğunu anlayabilmek için merak ve ilgiyle onların hal ve tavırlarını izlemektedir.

Bu ilk tahsil sırasında Süleyman Hilmi, zeka, anlayış, öğrenme kabiliyeti ve bilhassa kılı kırk yararcasına bir İslamî hayat yaşamasıyla günden güne tebarüz etmekte ve diğer kardeşlerinden farklı olduğunu hissettirmektedir. Bu gelişmeler üzerine Osman Efendi rüyasında kendisine işaret edilen evladının Süleyman Hilmi olduğunu anlar ve daha sonra gelecekte önemli bir misyon yüklenecek olan oğluna maddi-manevi hiçbir fedakarlıktan kaçınmayarak ayrı bir ilgi ve alaka göstererek onu yetiştirir.

Tahsil Hayatı

Süleyman Efendi, ilk tahsilini kendi memleketindeki Rüştiye Mektebinde yaptıktan sonra bir müddet babasının da müderrislik yaptığı Satırlı Medresesinde ilim tahsil etmiştir. Daha sonra babası Osman Efendi, oğlunu yüksek tahsil yapması için İstanbul'a göndermiş ve ona şu nasihatlerde bulunmuştur: 'İstanbul'da parasız kalmak, ahirette imansız kalmak gibi zordur. Onun için iktisatlı ol, on kuruşa alacağın bir şeyi beş kuruşa almaya gayret et. Usul-ü fıkıh ilmine iyi çalışırsan dininde kuvvetli olursun. Mantık ilminde iyi çalışırsan ilminde kuvvetli olursun...

Süleyman Efendi evvela Fatih Camii dersiamlarından Bafralı Ahmed Hamdi Efendi'nin yanında 'ulûm-u aliye' olarak isimlendirilen sarf, nahiv, belağat, mantık ve münazara gibi ilimleri ve 'ulûm-u âliye' denilen tefsir, hadis, fıkıh ve bu ilimlerin usullerini tahsil ederek birincilikle hocasından iczetnamesini (diploma) almıştır. (1916)

Süleyman Efendi, derslere olan iştiyakı ve üstün zekâsıyla hemen dikkatleri üzerine çekmiş ve medrese muhitlerinde kendi hakkında 'yetişirse iyi bir âlim olacak' görüşü yaygınlaşmıştır.

Süleyman Efendi, Ahmed Hamdi Efendi'den icazet aldıktan sonra Darü'l-Hilafeti'l-Aliyye Medresesi kısm-ı âli (İlahiyat Fakültesi) bölümüne kayıt yaptırmış, daha önce yapmış olduğu medrese tahsilinden dolayı buraya üçüncü sınıftan başlamış ve iki yıl sonra da mezun olmuştur.

Üstün başarı ile üniversite tahsilini bitiren Süleyman Efendi günümüz ifadesiyle akademik kariyer yapmak için Süleymaniye Medresesi'ne bağlı 'Medresetü'l-Mütehassisîn'e (yüksek lisans-doktora) kaydolmuştur. Bu okulun tefsir ve hadis, fıkıh, kelam ve hikmet, edebiyat olmak üzere dört bölümü vardır. O bu bölümlerden tefsir ve hadisi seçmiştir.

Süleyman Efendi buradaki tahsilinin ilk iki yılını tamamladıktan sonra 'İstanbul Müderrisliği Ruusu' unvanını almıştır. (1918)

27 Mayıs 1919 yılında ise Medrestü'l-Mütehassisîn'in tefsir ve hadis bölümünü birincilikle bitirmiştir. Süleyman Efendinin Medrestü'l-Mütehassisîn'de okuduğu dersler ve aldığı notlar şunlardır:

- Tefsir-i Şerif 10

- Usűl-i Hadis ve Nakd-i Rical 10

- Hadis-i Şerif 10 - Tabakat-ı Kurra ve Müfessirîn 10

- Risale (tez) 9.2

Ayrıca Süleyman Efendi Tanzimat'tan sonra ilk defa açılan ve bugün Hukuk Fakültesi karşılığında olan 'Medresetü'l-Kuzat'ı birincilikle kazanmış ve burada Roma Hukuku, Sakk-ı Şer'î, Ticaret-i Berriyye Hukuku, Ticaret-i Bahriye Hukuku, Hukuk-u Düvel gibi dersleri başarıyla okuyarak mezun olmuştur. Hatta o bu okulu birincilikle kazandığını telgrafla babasına bildirmiş ancak babası hüküm verme konumundaki insanların büyük bir mesuliyet altında olduklarını ve adaleti gerçekleştiremeyenlerin ise cehennemlik olacaklarını bildiren hadisler ışığında oğluna şu cevabı göndermiştir: 'Süleyman! Ben seni cehenneme göndermek için İstanbul'a yollamadım.'

Bunun üzerine Süleyman Efendi, babasına bir mektup yazmış ve mektubunda kendi maksadının hâkimlik yapmayıp zamanının bütün din ilimlerinde en zirve noktaya çıkmak istediğini dile getirmiştir. Nitekim daha sonraki hayatına bakıldığında da onun hâkimlik yapmadığı görülecektir. Bu şekilde Süleyman Efendi, yüksek tahsilini ve akademik kariyerini de üstün bir başarıyla tamamlayarak devrinin seçkin âlimleri arasına girmiştir. Eserleri

Süleyman Efendi fazlaca kitap telif etmemiştir. Kendisine neden kitap yazmıyorsun diyenlere ise şu cevabı vermiştir: 'Selefin mum ışığında yazdığı baha biçilmez hazine misali eserlerin toprağa gömülerek çürüdüğünü, bakkallara satılarak çöplüklerde çiğnendiğini, bir kısmının da kütüphane raflarında tozlanmış ve çürümeye terk edilmiş olduğunu gördüm. Medreseleri kapanmış, yazısı değiştirilmiş, din ilimleri yok olmaya yüz tutmuş olan bir zamanda, kitap yazmaktansa, yazılan ilmî eserleri anlayarak anlatacak ve ilmi satırdan sadra intikal ettirip yaşatacak talebe yani canlı kitap yetiştirmeyi daha lüzumlu buldum.'

Bununla birlikte Süleyman Efendinin kaleme aldığı eserleri şunlardır:

1) Yepyeni Usul ve Tertiple Kur'an Harf ve Harekeleri: Süleyman Efendi Kur'an'ın öğretilmesi amacıyla tertip bu eserinde yeni ve kolay bir usulle Kur'an-ı Kerim'i öğretmeyi hedeflemektedir. Ve bunda da başarılı olmuş bu eser sayesinde pek çok kişi Kur'an'ı okumayı öğrenmiştir.

2) Mektuplar ve Bazı Mesail-i Mühimme: Bu eserde Süleyman Efendi'ye ait mektup ve bazı yazıları toplanmıştır. Bu eserde tarikat erbabının hallerinden, sohbet ve adabından ve tarikat ehlinin kaçınması gerekli olan şeylerden bahsedilmektedir.

3) Risale-i Kibrît-i Ahmer: Bu eserde kelam ve tasavvufla alakalı değişik mevzular işlenmektedir. Ayrıca bu eserlerinden başka 'Risale-i İksîr-i Ulûm ve Ma'rifet' isimli bir eserinin daha olduğu bilinmektedir.

Vefatı

Süleyman Efendi, yüksek derecede şekerden dolayı 16 Eylül 1959 tarihinde, 71 yaşında iken dar-i bekaya irtihal eylemişlerdir. Hastalığının ağırlaştığı demlerde, zamanın hükümetinin de izniyle Fatih Camiinde Fatih türbesinin yanına defnedilmesi kararlaştırılır. Ancak daha sonra bizzat içişleri bakanı Namık Gedik'in emriyle Karaca Ahmet mezarlığında açtırılan mezara gömülmesi için yakınları zorlanmıştır. Altunizade'den büyük bir cemaatle yola çıkan cenaze, yolu kesilerek Karaca Ahmet istikametine döndürülmüştür. Cenaze sahipleri feraset ve dirayetle hadise çıkarmadan bu karara rıza göstermişler ve Süleyman Efendi'yi Karaca Ahmet mezarlığına defnetmişlerdir.

Bugün Karaca Ahmet'teki kabri her gün binlerce talebesi tarafından ziyaret edilip Fatiha okunurken; cenazelerini engelleyen Namık Gedik'in öldükten sonra cesedi bilinmeyen bir çukura atılmıştır.

Burada Düzceli Hafız Hilmi Ak'ın anlattığı ve aynı zamanda Süleyman Efendinin açık bir kerameti olan şu hadiseyi zikretmekte fayda mülahaza ediyorum: 'Ben İstanbul'da okurken Süleyman Efendi Hazretleri zaman zaman beni yanına alırlar, sohbet meclislerinde bana Kur'an-ı Kerim okutturur ve 'aferin küçük hafız' diyerek iltifat ederlerdi. 1938 yılında yine böyle bir sohbet meclisinde Efendi Hazretleri başını göğsüne eğerek bir müddet tefekküre daldı ve daha sonra başını kaldırıp şunları söyledi: 'Öyle devlet adamları, öyle hükümetler gelecek ki, bizim için kazdırılan mezarımıza bile bizi koymayacaklar.' Ancak ben bu sözlerin manasını ancak 16 Eylül 1959 günü anlayabildim.'

2. BÖLÜM: SÜLEYMAN EFENDİ'NİN HİZMET ANLAYIŞI, TALEBE YETİŞTİRME METODU VE BU UĞURDA ÇEKTİĞİ ÇİLELER

2.1. İlk Müderrisliği ve Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun Kabulüyle Gelişen Hadiseler

Süleyman Efendi, 1 Haziran 1920 tarihinde Daru'l-Hilafeti'l-Aliyye Medresesinde müderrisliğe başlamıştır. Ancak onun müderrislik hayatı fazla uzun sürmemiş 3 Mart 1924 yılında tevhid-i tedrisat kanunu gereğince medreseler kapatılınca müderrisliği bırakmak zorunda kalmıştır. Medreselerin kapatılması haberi İstanbul'daki medreselerin müderrislerinin cemiyetinde hararetli tartışmalar sebep olmuştur. O dönemde bu müderrislerin sayısı 500–520 civarındadır. Bu kanunla hepsinin asil vazifesi olan müderrisliklerine son verilecek, kendileri de hükümetin uygun göreceği imamlık, vaizlik veya emeklilik gibi yeni vazifelere tayin edileceklerdir. Müderrislerin hemen hepsi bu fiili durumu kabullenmiş gibi görünüyorlardır.

Yalnız Süleyman Efendi, bu hadisenin din ilimlerinin ve Kur'an ilimlerinin kaybolmasına sebep olacağını düşünmüş ve diğer arkadaşlarına şu ikazları yapmıştır: 'Ey dersiamlar! Sizler bu memlekette, bugün için dinin teminatlarısınız. İkişer, üçer kişi oturup, onlara dini öğretirseniz asgari 50 sene bir-iki nesil boyu İslam'ın ömrünü uzatmış olacaksınız. Bunu yapmazsanız, huzur-u İlahide mesuliyetten yakanızı kurtaramazsınız.' Fakat zamanın idaresinin dine bakış açısını bilen müderrisler, hiç de istekli görünmemişlerdir.

Süleyman Efendi sonunda arkadaşlarının bazılarını,'Biz, aşağıda isim ve imzaları bulunan dersiamlar, hükümetimizin harb-i umumi gibi büyük bir felaketten çıkması dolayısıyla, mali müzayaka içinde bulunduğunu dikkate alarak, dini ve İslami ilimleri fahriyen okutmaya hazır olduğumuzu bildirir..' şeklinde devam eden telgraf çekmeye ikna edebilmiştir. Fakat cevaben gelen telgrafta şöyle denmektedir: 'Memlekette, tevhid-i tedrisat kanunu yürürlüktedir, hilafına hareket eden şiddetle cezayı müstelzimdir.'

Böylelikle Süleyman Efendi'nin müderrisliği sona ermiş ve kendisi İstanbul vaizliğine atanmıştır. Bu durum karşısında hemen teslim bayrağını çeken diğer müderris arkadaşları ona şu öğütte bulunmuşlardır: 'Artık hocalıkta bize ekmek kalmadı. Bize tevdi edilecek yeni mesleklere gidelim.' O ise bu sözlere şu cevabi vermiştir: 'Efendiler! Hocalık bir meslek, bir ekmek teknesi değildir. Hocalık, Allah'ın, Resulullah'ın, Kitabullah'ın ve din-i mübin-i İslam'ın tebliğ memurluğudur.'

Süleyman Efendi İstanbul vaizliğine tayin edilmiştir ve önünde iki yol vardır: O da diğer arkadaşları gibi ya vaizlik yapıp köşesine çekilecek, hiçbir şeye karışmayacak ve yahut da dedelerinin uğrunda oluk oluk kan döktüğü Kur'an'ı ve ondan neşet eden ilimleri, o şehitlerin torunlarına da öğretme davasını omuzlamak suretiyle ruhundan, özünden koparılmaya çalışılan yeni İslam ve Türk nesline feyz-i İlahi'yi, nur-u İlahi'yi aşılama davasını üstlenecekti. Birinci yol ne kadar rahat ve kolaysa ikinci yol da o kadar meşakkatli ve zordu. O ikinci yolu tercih etmiş ve o günden sonra talebe okutmayı hayatinin bir davası olarak görmüştür.

2.2. Dini Öğretmek İçin Verdiği Mücadeleler

 Her şeyden evvel Süleyman Efendi gerek tertemiz ve şerefli nesebi itibariyle gerek zamanındaki geçerli ilimlerin tamamını biliyor olması ve gerekse de şeriat-ı garca-i Muhammedi'yeyi harfiyen yaşama gayreti sebebiyle, ulum-u diniyeyi öğretmeye tam ehil bir zattı. İşte bu ehliyet ve dirayet, ilmiye sınıfını yeniden diriltme ve yeşertme sevdasında onu ısrarlı kıldı.

O, talebe okutmayı seçmişti fakat talebe bulunmuyordu. O günkü idarenin din üzerine uyguladığı baskı ve zulümden korkan, sinen insanlar, bırakın okuyup yazmayı, 'Allah' demekten bile korkuyorlardı.

İslam'ın 5 temel şartının bile yerine getirilemediği, hatta bir hatim, bir yağmur duası merasiminin bile tertiplenemediği, kişinin kendi evlatlarını bile okutamadığı bir hürriyetsizlik ortamıydı. Hocalar hocalıklarını, Müslümanlar Müslümanlıklarını gizlemek zorundaydı.

Süleyman Efendi, Allah'ın dinini öğretme işinin kendisine yüklendiğini ve bu işin mesuliyetinin ne demek olduğunu biliyordu. Çünkü kendisi ilim tahsil etmişti ve bildiği şeyleri başkalarına öğretmesi gerekiyordu. Öğretmez ise Allah indinde mesul olacağını da biliyordu. Kendisine 'kendini niçin bu kadar yıpratıyorsun?' diyenlere şu cevabı veriyordu:'Yarın hesap günü var. Allah Teala 'Süleyman! Verdiğim ilimle ne hizmet ettin, onu sana bu kara topraklara getir de göm diye mi verdim?' derse ne cevap veririm. Zamane âlimlerinin bu husustaki gafletleri büyüktür. Sözde varis-i enbiyayız derler. Nebilerin bıraktığı miras şeriat-ı Ahmediye'ye hizmettir. Onlar kendi evlatlarını dahi öğretmiyorlar.'

Evet, onlar okutmuyor, Süleyman Efendi ise okutmak istediği halde talebe bulmakta güçlük çekiyordu. Hatta bu meyanda bazen dersiam arkadaşlarını ziyaret eder, torunlarını okutup okutmadıklarını sorardı. Onlardan, 'Nerede.. Böyle bir devirde nasıl okutabiliriz ki...' cevabını alınca çok üzülür ve kendisine verilmesi halinde okutabileceğini söylerdi. Ancak bu da kabul görmezdi.

O zor günleri Süleyman Efendinin kendi ifadelerinden okuyalım: 'Okutma imkânı yoktu, fakat okuyan dahi bulamadım. Bir zaman geldi, mebus maaşı kadar para verip talebe okutmak istedim bulamadım. Parayı alıp kaçıyorlardı, çünkü korkuyorlardı. O zaman ümidim kırıldı. Bu ilimler yeryüzünden kaybolacak diye korkuyordum. Bunun üzerine kızlarımı okutmaya başladım. İleride torunlarım olursa onlara öğretirler ve böylece bu ilimler yeryüzünden kaybolmaz dedim. Fakat sonradan Cenaba-ı Hakk sebepler halk etti ve talebe okutma imkanı buldum. Yaşlılardan başladık, gençler daha sonra geldi. Ve şimdi yürüyor... Bütün bunlar, Cenaba-ı Hakk'ın bize lütfudur.'

Süleyman Efendi, bir yandan İstanbul'un değişik camilerinde vaaz ediyor, bir yandan da camilerin müezzinliklerinde, apartman bodrumlarında, bulabildiği her yerde talebe okutmaya çalışıyordu. İlmiye sınıfının ilk tohumları şekillenirken, aynı zamanda vaazlarıyla ve hususi sohbetleriyle, ilmiye sınıfını maddeten ve manen destekleyecek gönüllüler halkasını teşkil etmeye çalışıyordu. Önce yaşlılar gelmişti. Gedikpaşa'daki Azakzade apartmanının bodrumunda, Avukat Osman Bey, Hacı Refik, Mehmet Efendi'yle oluşan halkaya, daha sonra Biletçi Hüseyin Efendi, Tüccar Çırpanlı Mustafa Efendi, Beypazarlı Terzi Ali Bey, Kalaycı Hocalar dâhil oluyor... Yeni yeni tutuşan kandillerin etrafında yeni halkalar oluşuyordu. Topçular'da, Kısıklı'da, Şehzadebaşı'nda.

Bu arada gizli polis teşkilatının amansız takipleri sürüyordu. Tutuklamalar, nezaretler, sorgular, işkenceler, zulümler, onun azimli ve şerefli direnişi karşısında eriyip gidiyordu. İstanbul'da bunalttılar, Kabakçı'ya oradan Kuşkaya mağarasına... Yine yakaladılar, Toroslar'a gitti. Yıldıramadılar, durduramadılar. 'Bizim hiç duracak zamanımız yok. Ümmet-i Muhammed'in evlatları cehenneme bir sel gibi akıp giderken, biz onlara seyirci kalamayız. Bu selden ne kütük kurtarırsak kardır' diyordu.

Vaizlik belgesini iptal ettiler. Hiç oralı olmadı. Güya maddi imkânsızlıklarla yoracaklar, ona rahatsızlık vereceklerdi. 'Biz, değil yorgunluk, rahatsızlık, mezara gidiyor dahi olsak, okumak, okutmak ve hizmet denince koşarız' demişti.

Halisane niyetle yola çıkıldığı için halka yavaş yavaş genişliyordu. Küçük de olsa bu sevindirici manzara 1943 yıllarına tekabül ediyordu. Süleyman Efendi 1924 yılından bu yıllara kadar çalışıp didinmiş, gözyaşları dökmüş ve bunların bir semeresi olarak bu sevindirici tabloların ilk temelleri teessüs etmişti.

İlk zamanlar talebe bulma sıkıntısı çeken Süleyman Efendi, elindeki talebelere hem ders okumanın faziletlerini öğretiyor, hem de talebeliği sevdiriyordu. Onlara bir anne ve babanın çocuklarına gösteremeyecekleri ilgi ve şefkati gösteriyordu. Talebe onun velinimetiydi. Süleyman Efendi talebenin her şeyiyle ilgileniyor, her türlü sıkıntılarını gideriyor ve onlarla hemhal oluyordu. Bir gün bir zat, Süleyman Efendi'ye müracaatla, 'Efendi hazretleri oğlumu okutmak istiyorum ne ücret alıyorsunuz?' diye sordu. Süleyman Efendi ise 'Sen çocuğunu hemen getir, talebeden para alınmaz. Talebeye para verilir. Okusun da, dinine, kitabına, milletine hizmet etsin' buyurdular. O, eski bir âdeti değiştirip yerine bu usulü ihdas etmiştir. Süleyman Efendi talebenin iaşesini kendi karşılıyordu. Memuriyetten aldığı paranın bir kuruşunu bile kendisi için harcamamıştır. Hatta bu hususta şahsi mülklerini bile satarak talebelere harcamıştır. Her gün derse başlamadan önce talebelerinin halini hatırını sorar, bir sıkıntıları varsa onu elinden geldiğince halleder, bazen de latifeler yapar ve bu şekilde derse başlayacak olan talebeyi psikolojik yönden zinde tutardı. Bu sayede talebeler onu bir hocadan ziyade kendileri üzerine titreyen merhametli bir baba olarak görürlerdi.

Talebelerine maişet endişesi içinde olmamalarını tavsiye eder, Allah için okuyan kimsenin dünyalığının da iyi olacağını söylerdi. Talebelerine 'Oğlum, ilimsiz ibadetin tadı olmaz. Tek kanatlı kuş uçmaz. İnsanların dünyaya dalıp istikbal sevdasına daldıkları şu günlerde Mevla'nın ilmini okuyacağız. O, insana iki cihanda izzet ve şeref veren bir iştir. İhlas ve samimiyetle Allah Resulü'ne yönelen, gölge gibi dünyayı elde eder. Dünyaya çalışan ise ahireti kazanamaz. Zira Ahiret hakikat, dünya haleftir. Eğer ağacı kökünden götürürsen gölge de beraberinde gelir.' diye malumat ve tavsiyelerde bulunurlardı.

Bu yumuşak muameleden talebeleri fevkalade memnun olup etkileniyorlar ve hocalarının istediği gibi bir talebe olmaya çalışıyorlardı. Talebelik yapmak için Anadolu'dan çarıklarını sürüyerek gelen köylü çocukları izinli olarak veya Ramazan ayı münasebetiyle evlerine İstanbul beyefendisi olarak dönüyorlardı. Bunların bu giyim kuşamı, edepli halleri ve hepsinden önemlisi küçücük çocukların kürsülerden halka vaaz etmesi milleti hayretler içinde bırakıyordu.

Ders okuturken çok sıkı takibat altında olduğu zamanlarda bile hiçbir şekilde pes etmemiş, bunun için değişik metotlar uygulamıştır:

1) Sık sık yer değiştirme: Süleyman Efendi bir gün Şehzadebaşı'ndaki caminin müezzin odasında, diğer gün Erenköy'de bir talebesinin evinde, öbür gün bir apartmanın bodrumunda, bir sonraki gün bir başka yerde olmak üzere sık sık yer değiştirerek dersler okutmuştur. Bu sayede polislerin takibatından da kısmen kurtulmuştur. Bu arada vaazlarını hiç ihmal etmemiş, akşam namazının haricindeki her vakitte etrafındaki cemaate nasihatler etmiştir.

2) Çiftlikler kiralama:1930–36 yılları arasında Çatalca'da kiraladığı Halit Paşa'nın Kabakça Çitliğinde o gün bulabildiği birkaç talebe ile derse başlamıştı. Bir taraftan ders okutuyor, diğer taraftan da Sirkeci'ye gelerek, Anadolu'dan çalışmak için gelen gençlere birer lira vererek okutmak için yanına alıyordu. Kabakça çitliğinde 5 ayrı değirmende talebe okutup derse devam ederken bu durumdan şüphelenen polisler bu kadar gencin çalışmasında bir iş var diyerek takibe alıyorlar. Çünkü Süleyman Efendi, talebeleri işçi olarak gösteriyordu.

Bu takipten kurtulabilmek için talebeleriyle oraya 20 km uzakta olan Kuşkay dağına gitmek zorunda kalıyor, eşya ve kitaplar sırtlarında oldukları halde orada bir kulübede derse yine devam ediyorlar. Ancak bunu haber alan jandarmalar Süleyman Efendi'yi orada Kur'an öğretirken yakalıyorlar. Karakola götürülürken Hazret, jandarma yüzbaşısına şöyle diyor: 'Ben hocalığı bir tarafa bırakayım. Sen de komutanlığı bir tarafa bırak. Seninle bir konuşalım.' Komutan: 'Buyur hocam' deyince, Süleyman Efendi; 'Hayır, hocam demeyeceksin. Şimdi sen komutanlığı bir tarafa bırak, ben de hocalığı bir tarafa bıraktım. Birer vatandaş olarak konuşuyoruz' diyor. Komutan da 'peki buyurun' deyince, Hazret komutana; 'Allah iyi ki seni bir tazı olarak yaratmamış. Eğer öyle olsaydı, şu ormanlarda yakalamadık tavşan bırakmazdın. Şu dağların tepesinde Allah'ın kitabını okutuyor diye geldin beni karakola götürüyorsun değil mi?' diyor. Bunun üzerine komutan başını yere eğip hiçbir cevap vermiyor.

Yine Süleyman Efendi Lüleburgaz'da pancar çiftliği kiralamış, çapa adı altında talebe okutmuştur. Aynı maksatla Anadolu'ya geçmiş, Konya Ereğlisi kırlarında ve yolu olmayan ancak aşiretlerin çadır kurup hayvan otlattığı Toros dağlarının tepelerinde mandıracılık yapmış, onu vesile kılarak talebe okutmakla meşgul olmuştur. Kazancını ise hep bu uğurda sarf etmiştir. Süleyman Efendi her türlü sıkıntılara rağmen hizmetini devam ettiriyordu. Ancak maddi tazyikler ve tecritlerle bu büyük dava adamını yıldıramayanlar, bu sefer takip ve tevkiflerle ona baskı yapmaya başladılar.

1939 yılında bir gün evinden alınarak İstanbul Emniyeti Birinci Şubeye getirilir. Oradaki üç günlük çilesine dostları ve yakınları da ortak edilir. Fakat mahkemeye çıkarıldığında bütün tertipler boşa çıkar. Birinci Ağır Ceza Mahkemesi tarafından salıverilir. Tutuksuz olarak aylarca devam eden mahkeme sonunda da beraat eder. Ancak o bulabildiği birkaç talebeye, başta çocukları olmak üzere ders vermeye devam etmektedir. 1936 yılı yaz mevsiminde kendisiyle tanıştığını ifade eden talebesi ve damadı Kemal Kaçar Efendinin anlattıklarına göre bu dönem Süleyman Efendi Hazretleri için bir çile dönemidir. Evine sayısız denecek kadar polisler gelmiş, kendisi Emniyet Müdürlüğüne getirilip tazyik edilmiş ve özel eşyaları bile didik didik edilmiştir.

1939 yılında beraatla sonuçlanan tevkiften dört yıl sonra 1943 yılında başka bir engel daha çıkarırlar. Tevkiften de bir şey çıkaramayanlar 1943 yılında Diyanet İşlerindeki bazı insanları da kullanarak vaizlik yetkisini elinden alırlar ve camilerde vaaz etmekten alıkoyarlar. Süleyman Efendi bir yıl sonra 1944 yılında ikinci bir takip ve arkasından da tevkife uğrar. Sulh Ceza Mahkemesi tutuklanmasına karar verir. Bu defa tabutluklardaki işkence 8 gün sürer. Burada binlerce mumluk ampuller altında uykusuz günler geçirir. Arkasından Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yine kefaletle tahliye ve sonuçta da yine suçsuz görülerek beraat eder.

Evet, işte Süleyman Efendi böyle bin bir ızdırap ve çile ile talebeler okutup yetiştirmiş ve yetiştirdiği bu talebelerine 'Evlatlarım! Görüyorsunuz dinin en garip olduğu bir devirde geldik. Ben sizi bunca zor şartlar altında okuttum. Sizden para istemiyorum. Sizden istediğim tek şey şudur: Siz de gidip Anadolu'nun her yerine kurslar, yurtlar açın ve ümmet-i Muhammed'in evlatlarına dininizi ve kitabınızı öğretin' şeklinde vasiyetlerde bulunmuştur.

2.3. Kur'an Kursları'nın Resmen Açılmasından Sonraki Faaliyet ve Hizmetleri

1949'da resmi Kur'an kurslarının açılmasına izin veren kanunla, nizamlı, intizamlı, yerleşik olarak başlayan teşkilatlanmalar, 1950 Demokrat Parti iktidarının getirdiği nispeten rahat ortamda hızlı inkişaf etti. 1950'lere gelindiğinde oluşan serbestlik havası içinde, dînî faaliyetler kısmen rahatladı. Ve 1951'de Konya Lezzet Lokantası sahibi Mustafa Bey'in Çamlıca'daki evinin birinci katında ilk Kur'an kursu açıldı.

İlk resmi Kur'an kursu ise 1952'de Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri'nin çilehanesinin yanında bulunan bir binada Üsküdar Müftülüğüne bağlı olarak faaliyete geçti. Devlet tarafından açılmasına izin verilen bu Kur'an kurslarında Kur'an'ın sadece yüzünden okutulmasına müsaade edilmişti. Ancak Süleyman Efendi bu isim altında bütün dini ilimleri tam ve kâmil şekilde öğretiyor, talebelerini gayet iyi yetiştiriyordu.

Talebenin her türle derdiyle bizzat meşgul oluyordu. Bir gün talebe başkanını çağırmış, yemeklerinin durumunu sormuşlardı. Talebe başkanı, 'İyi efendim, aramızda biraz para da topladık. Onunla sirke aldım, yemeklerin yanında domates salatası yapıp yiyoruz.' deyince, Süleyman Efendi iç cebinden çıkardığı dörde katlanmış bir 50 lirayı başkana uzatarak, 'Bir daha aranızda para toplamayın, ihtiyacınız olunca bana haber verin' buyurmuştu.

O, daha önce de ifade edildiği gibi 'talebeden para alınmaz, talebeye para verilir' düsturunun ve böyle bir merhametin sahibiydi. Talebenin ihtiyacını bizzat kendisi temin ederdi.

Vaizlik maaşı dâhil, devletten aldığı ücrete hiç dokunmayıp, talebelerine sarf etmişti. Süleyman Efendi'nin bütün faaliyetleri tarassut altındaydı. Sık sık takibatlara uğruyor fakat o, bunlara fazlaca ehemmiyet vermiyor, ders okutmaktan ve Allah'ın dinine hizmet etmekten bir an bile geri durmuyordu. Bütün bunları yaparken ciddi sağlık problemleri de vardır. Yıllarca soğuk camii müezzinlikleri ve apartman bodrumlarında ders okuta okuta romatizmaya yakalanmıştır.

Ayrıca şekerden rahatsızlığı vardır. Bir gün bir talebesi 'Efendim! Herkesin rahatsızlığıyla meşgul oluyor, iyileşmelerine vesile oluyorsunuz. Biraz da kendi rahatsızlığınız ile meşgul olsanız' dediğinde o şunları söylemiştir:'Evladım! Kendime yirmi dakika ayırabilsem hiçbir rahatsızlığım kalmayacak. Fakat onu bile ayıramıyorum.'

Bu arada Süleyman Efendi Anadolu ve İstanbul'da yetişen talebeleri vatanın çeşitli yerlerine hizmete, talebe okutma ve halkı irşad etmeye gönderiyordu. Onlardan aldığı hizmet haberleri, en sevdiği şeylerdendi. Hepsini tek tek dinler, onları teşvik ederdi.

Bir gün Prof. Dr. Asaf Ataseven, Süleyman Efendi'yi ziyarete gittiğinde, Süleyman Efendinin arkasında bazı yerleri işaretlenmiş bir harita görerek mahiyetini sormuş, o da bunların, açılan Kur'an kurslarının yerleri olduğunu ifade etmişti. Talebelerinin hizmete şevkle gitmesi onu sevince gark ederdi.

Bolu'da bir gün sonra hizmete dağılacak talebelere yaşlıca bir zat: ' Nereye gönderilse gider misiniz?' diye sormuş, talebelerin hepsi aynı cevabı vermişti: 'Nereye olsa gideriz, çünkü Hz. Üstad bizi yalnız bırakmaz.' 'Siz Hz. Üstad'ı annenizden babanızdan daha mı çok seviyorsunuz?' 'Evet, biz Hz. Üstad'ı annemizden, babamızdan daha çok seviyoruz.' Bunun üzerine o zat, hadiseyi Efendi Hazretlerine anlatır. Efendi Hazretleri de:'Tabii... Anne babaları onların bu denî dünyaya gelmelerine vesile olmuştur. Biz ise onları alem-i ervahtan alıyoruz, dünya, kabir, mahşer ve sualden geçirip, cennet ve cemal-i İlahiye kadar götürüyoruz' buyururlar.

1951 yılında Süleyman Efendi, Şehzadebaşı'dan Kısıklı'ya taşındı ve Avrupa yakasındaki talebelerin tedrisini damadı Kemal Kacar'a bıraktı. Bütün bu zorlu yıllar boyunca, Valide Sultan, Efendi Hazretleri'ne destek oluyor, sıkıntıları, zorlukları paylaşıyordu.

Sıkıntıların çok olduğu senelerin birinde Valide Sultan, '60 talebenin bir arada, huzur içinde, sıkıntısız olarak ders okuduğunu görürsem 60 kurban keseceğim' diye nezretmişti. 1955'lerde sadece bir kursta 160 talebe bir arada huzur içinde ders okuyordu. Valide Sultanımız da her hafta bir kurban kestirip talebeye ikram ettirmek suretiyle nezrini yerine getiriyordu.

Süleyman Efendi, Anadolu'da kurs açma faaliyeti üzerinde çok titiz duruyor, bu işin manevi mesuliyetini de hesaba kattığı için hiç gevşeklik göstermiyordu.

Yeni bir Kur'an kursunun açıldığı haberi geldi mi sanki dünya onun oluyordu. Ders okutuyor veya sohbet ediyor olsa bile ara verip hemen şükür namazı kılıyordu. Yetiştirmiş olduğu talebesini Anadolu'ya göndermek istediği zaman talebeleri de şevkle o hizmete talip olurlardı. Talebelerinin zevkle hizmete talip olmaları onu ziyadesiyle sevindiriyor, onlara dünya ve Ahiret saadeti için dualar ediyordu.

Hizmete gönderdiği talebelerinin hepsi de üzerlerine düşen vazifeleri eksiksiz olarak yerine getiriyordu. Dine, Kur'an'a, ezana susamış olan halka hemen bir bütünlük içine girmişlerdi. Halk bu din, ilim, hizmet âşıklarını en samimi duygularla bağrına basmıştı. Aynı zamanda da hayrete düşüyorlardı. Çünkü bu talebelerin yaşları çok genç, hepsi de delikanlı çağında insanlar ama tabir-i caizse her biri bir iman kalesi ve ilim deryası idiler. Nasibi olan Müslümanlar 'Sizin hocanız kim? Sizleri yetiştiren zat kim? Beni ona götürür müsün' gibi ifadeleri sarf etmekten kendilerini alamıyorlardı.

Bu hal calib-i dikkattir. Çünkü daha emsalleri sokaklarda oynarken bu talebeler hakikat-ı Muhammedi kürsüsünden insanlığı hidayete erdirmek için inciler saçıyor, vaaz ediyorlardı.

Büyük muharrir Necip Fazıl, bu talebeleri 'Son Devrin Din Mazlumları' isimli eserinde şöyle destanlaştırmaktadır: 'Süleyman Efendi, beni bu gençlerle temasa geçirmiş ve bahçemizde yattığı halde farkında olmadığımız bir hazinenin keşfi gibi, hayretle karşılık bir takdir duygusuna boğmuştur. Evet, o zamana kadar cansız bir ezber zemini üzerinde öne arkaya sallantılı, papağanvari bir tekrarlama işinden ibaret zannettiğim ve İslam'ın, fezayı milyonlarca projektörle delici kâinat görüşlerine yabancı saydığım Kur'an kursları faaliyeti hayret ve saadetle gördüm ki: Gökten necaset yağan bir devirde üzerlerine tek kir bulaşmamış, zekâ ve irfanları her inceliğe ulaşmış güdücüler elindedir. Ve bu genç güdücüler mevki ve istikamet tayini noktasından bütün dost ve düşman kutupları, doktorların sıhhat ve marazı tanıdıkları gibi teşhis ehliyetindedir. Diyebilirim ki, Türkiye'de, Kur'an kursları topluluğu ayarında vahdet, merkeziyet ve davalarında salâbet belirtici ikinci bir teşekkül mevcut değildir. Bu topluluk, terbiyesini Silistreli Süleyman Hilmi Tunahan'dan alanların veya alanlardan alanların tablolaştırdığı kadrodur ve bu tabloda şahıs, fikir, ilim, usul, her unsurun doğrudan doğruya bağlı olduğu tek mihrak, tek kelimeyle şeriattır. İşte bağlılıklarındaki kuvvete bu manayı verdiğim, bütün gençliğe tavsiyem gibi şeriatı bu manada idealleştirmelerini ve şeriat aşkını bu manada şuurlaştırmalarını beklediğim ve kendilerini yeni iman neslinin en saf ve en temiz damarlarından biri saydığım Kur'an kursları topluluğuna yakınlığım buradan geliyor.'

Ne hazindir ki, diyanet camiasında bazıları bu din âlimi ordusundan rahatsız olmuş ve onları diyanetten tasfiye etmek için değişik iftira ve bühtanlar ortaya atarak kasıtlı senaryolar hazırlayıp kendilerine kamuoyu oluşturmaya çalışmışlardır. Üzülerek belirtmek gerekir ki her devirde böyle iftiralara ve iftiracılara inanan ve ona taraftar olanlar çıkmıştır. Bu ve buna benzer iftiralarla kamuoyu karıştırılmış ve bu genç hizmet ordusunu diyanetten tasfiye işi başlamıştır.

Yine Necip Fazıl, bu tür insanların maksatlarını şöyle dile getirmektedir: 'Herkes pireler gibi deliklerine saklanır ve ortaya çıkmazken tam 33 yıl bu davanın çilesini çekmiş ve büyük meselenin nirengi noktalarını göstermiş biri olarak kaydedeyim ki; din öğreticiliği bahsinde Süleymancılar diye yaftalanan topluluğa dil uzatanlar ve onları köstekleyenler hakikatten uzak, sadece çekememe duygusuna bağlı, nefsine emin olmama uhdesinden gelen tepkilerden ibarettir. Bu da pek çoklarınca gayenin İslam değil, şahıs ve zümre hırsı olduğunun şaşmaz ifadesidir.

2.4. Kur'an ve Arapça Tedris Usulü ve Takip Ettiği Yöntemler Süleyman Efendi ders okutma metodu olarak medreselerden farklı bir metod uygulamıştır. O, bugün eğitimcilerin ısrarla uygulanmasını istediği 'talebeyi faal hale getiren, uygulama metodunu' kullanmıştır. Zira bu metod daha kalıcı olmakta ve daha kısa sürede daha yüksek verim vermektedir. Medreselerde takrir metodu uygulanıyor, hoca dersi anlatıyor talebe de hocasını dinliyor ve bütün kitapları kuru kuruya ezberliyordu. Dolayısıyla beyinlere aşırı yük yükleniyor ve talebe yıllarca ders okuyordu. Süleyman Efendi ise bazı dersler hariç ezberletme yapmıyor, dersi talebenin kendisini okutturuyor ve onun eksikliklerini tamamlıyordu. Bu sayede hem talebeye değer verildiği için güven geliyor, hem de dersler uygulamalı olduğu için daha kalıcı oluyordu.

Süleyman Efendi, dersleri tercüme kitaplardan öğretmek yerine emsileden başlayarak bütün büyük ulemanın bilhassa Osmanlı medreselerinde takip edilen temel kitaplar vasıtasıyla İslamiyet'i kaynağından orijinal dili olan Arapça'dan okutmuş ve öğretmiştir.

O, eser yazmak ile vakit geçirmektense, yazılı olan eserleri okutup, insan yetiştirmeyi, onlara ruh vermeyi tercih etmiştir. Osmanlı medreselerini kendine numune olarak almış ve talebelerine Osmanlı'yı misal olarak göstermiştir.

Yok olmaya yüz tutan, iman, itikat ve ibadetleri tekrar yeşertip yaşartmak ve muhafaza edebilmek için İslam akaidinin ve ehl-i sünnet düşüncesinin temeli yani usul-ü dinde asil olan tahkiki, füru-u dinde asil olan taklidi öğretirken şerh-i akaidi günümüzdeki ve tarihteki sapıklıkları tanıtmış ve dalalet fırkalarına düşmekten muhafaza etmiştir.

Süleyman Efendi, medreselerde 15-20 senede ancak okutulup öğretilen kitapları azami 3-5 senede okutmaya muvaffak olmuştur. Bunun sebebi elbette ihlaslı zahiri gayretleri yanında manevi tasarruflarıydı. Onun 'Cenaba-ı Hakk'ın yüz esmasının tasarrufları bize çevrildi. Biz bunlardan ancak bir tanesini kullanıyoruz. O da talebelerimizi çabuk yetiştirmektir.' ifadeleri bu hakikati bildirmektedir.

Onun ilim öğretme hususunda talebe ile nasıl meşgul olduğunu, onlara nasıl ders anlattığını Hacı Ali Şeker şöyle anlatmaktadır: 'Bir gün Konyalı Hacı Mustafa Efendi ile Kısıklı'daki kursa gitmiştik. Efendi Hazretleri sohbet ederken bir ara talebeleri çağırdı. Nasıl ders okuttuğunu ve niçin çabuk meyveler alındığını bize şöyle gösterdi: Efendi Hazretleri gayet mülayim bir tavır ve kendine mahsus bir eda ile 'Oku bakayım evladım' dedi. En baştaki talebe de kitaptan ibare okumaya başladı. Ve kendi bildiği kadar mana verdi. Eksiklerini Efendi Hazretleri tamamladı. O mevzuda ilave bilgiler verdi. Sıra ikinci talebeye gelmişti. Müteakip ibareyi o da okudu. Verebildiği kadar mana verdi. Talebeye yardımcı olabilmek için bazı hatırlatıcı sorular sordu. Talebe o soruların cevabını verdikten sonra önündeki ibareyi daha kolay çözmeye başladı. Talebe bir taraftan da hocasının önünde kendi bilgilerini hatırlayarak ibareyi çözünce, iştiyaka geliyor ve daha ilerisini okumak istiyordu. Bu esnada Efendi Hazretleri'nin mülayim bir baba gibi okşayıcı sesi yetişiyordu: 'Sen oku evladım.. zamire dikkat et.. ikinci baçtan okuyacaksın.. naib-i faili unutma...'

Biz bu ders okuma şekline hayran olmuştuk. O yaşıma rağmen bende ders okuma iştiyakı doğdu.'

Süleyman Efendi talebelerinin ezbercilik yerine dersin özünü kavramalarına önem verirdi. İbarenin bütünü ve anlatmak isteneni anlayabilmişlerse telaffuz ve irab hatalarına kızmaz, 'dumanı doğru çıksın yeter' derdi. Halkadaki bütün talebeye ibare okuturdu. Bu yüzden talebeler dersten önce derse hazırlanmış olarak gelirlerdi.

 Onun en önemli eğitim metodlarından biri de sevgidir. O, talebelerine bir ana-baba şefkatiyle yaklaşıyor, onların her türlü dertleriyle dertleniyor ve çaresi için maddi-manevi elinden gelen bütün fedakârlıkları gösteriyordu.

Süleyman Efendi, bu şekilde Osmanlı'da koskoca bir müessese olan medreseyi tek başına yaşatmış ve halen talebeleri de onun bu usulünü devam ettirmektedirler. Onun vefatıyla bu hizmetlerde ve ders okutma şekillerinde aksama olmamış ve bunlar ondan alınan manevi terbiye ve feyzle sanki bugün ihdas edilmiş gibi tazeliğini ve orjinalligini korumaktadır.

2.5. Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği Federasyonu

Kur'an kursu faaliyetleri 'Kur'an Kursları Federasyonu' adı altında resmi olarak yürütülmektedir. Çeşitli evrelerden sonra bu federasyon 'Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği Federasyonu' adını alarak faaliyetlerine devam etmektedir. Bu federasyonun bugünkü tüzüğünde yer alan bazı maddeleri, onların faaliyetlerinin boyutunu göstermesi açısından burada kısaca zikretmek istiyoruz. Federasyonun şu andaki tüzüğüne göre gayesi, kurs ve okul talebelerine yardım gayesiyle kurularak faaliyette bulunan bilumum üye derneklere ve bunların himaye ettikleri talebelere maddeten ve manen yardımcı olmak ve onları her bakımdan korumak, üye derneklerin faaliyetlerinde düzenli çalışmayı ve işbirliğini temin etmek, münferit olarak halline muvaffak olamadıkları meseleleri halletmede kendilerine yardımcı olmaktır. Federasyon bu gayeyi gerçekleştirmek için aşağıda belirtilen hususlarda çalışmalar yapmaktadır:

1. Üye derneklerin mevzuata göre her türlü hak ve menfaatlerini korumak ve üyeler arasındaki sosyal dayanışma ve yardımlaşma şuurunu geliştirmek için lüzum eden çalışmaları yapmak, tedbirleri almak.

2. Üye derneklerin ve bunların ilgilendikleri talebelerin haklarını ve menfaatlerini korumak, bunlara mevzuat dahilinde daha geniş haklar ve menfaat temini için gayret göstermek.

3. Millî, ananevî, örf ve adetlerimize uygun, sosyal, ahlkî, manevî, iktisdî ve kültürel hususlarda gayr-i siyasi mahiyette ilmî konferanslar, seminerler, toplantılar ve dersler tertip etmek, dergi, gazete ve broşür neşretmek suretiyle üye dernek mensuplarının ve talebelerinin kültür seviyelerinin yükselmesine yardım etmek.

4. Üye derneklerden ihtiyacı olanlara, kendi imkanları elverdiği ölçüde, menkul ve gayri menkuller de dahil olmak üzere her türlü mal ve para yardımı yapmak.

5. Yukarıda sayılan hususların tahakkuku için gayri menkul mal edinmek, bina inşa ettirmek ve mezkur binaları ve müştemilatını hizmete açmak, bina ve daire kiralamak.

6. Binaların muhafazası için icap eden bakımı ve tamiratı yapmak. 7. Vakıf mevzuatına uygun olarak federasyonun gayesine uygun vakıf kurmak. Görüldüğü gibi talebe yurdu faaliyetleri bugün resmiyet yönünden de ciddi esaslara oturtulmuş ve herhangi bir resmi engele mahal bırakmadan hizmete devam etmektedir.

Bu topluluğun maddi ve manevi ruh mimarı olan Süleyman Efendi hakkında M. Necati Bursalı şöyle bir tespitte bulunmaktadır: 'Süleyman Efendinin en büyük hususiyetlerinden biri de şüphesiz ki Allah'ın kelamı olan Kur'an-i Kerim'e ettiği hizmetlerdir. Allah demenin bile yasak edildiği o karanlık günlerde bu işi başarabilmek için insanda Uhud Dağı gibi yürek olması gerek. Büyük insanların çileleri de büyük olur. Süleyman Efendi de pek çok ezalar, cefalar çekmiştir. O, hiçbir zulüm ve cefadan yılmadı. Kur'an caddesinde ömür arabasını son nefesine kadar sürdü.'

Süleyman Efendi büyük bir mücadele ve dava ruhuna sahipti. Onu, muasırlarında nadiren rastlanan bir aksiyon insanı olarak müşahede ediyoruz. Hatta sadece kendilerine değil, ondan feyz almış, rahle-i tedrisinde bulunmuş nice talebelerinde dahi günümüzde ayni hasleti müşahede ediyoruz. Onun aksiyon cephesini ifade etmesi bakımından talebelerine söylediği şu sözleri burada aynen zikretmek istiyorum: 'Biz, ömrümüzde bir defa olsun sırtımızı yaslayıp rahat oturmadık, huzur-u İlahî'de böyle bir kaydımız yoktur. Allah (c.c) ve Rasulü buna şahittir. Aklınızı başınıza alın.'

Buradan da anlaşıldığına göre Süleyman Efendi, gecesi ve gündüzüyle bütün ömrünü Ümmet-i Muhammed'e hizmet için tahsis etmiştir. O, 'aklınızı başınıza alın' derken fani olan bu dünyada yapılacak en iyi işin Allah'ın dinine ve kitabına hizmet olduğunu, ümmet-i Muhammed'i hidayete erdirmek olduğunu tembih etmekte ve bu uğurda da talebelerinin gece-gündüz çalışmalarını, zevk ü sefa peşinde koşmamalarını istemektedir.

Yine vazifelerinin ne olduğunu evlatlarına hatırlatan ve ömür boyu hizmet düsturları olan bir sözünü talebelerinden Mehmet Bozkır şöyle anlatmaktadır: 'Evlatlarım! Bugün insanların pek çokları vadilerden akan sel gibi cehenneme doğru hızla akmaktadırlar. Nasıl ki bir afet olur, dağda derede sel ne bulursa alıp götürürse; dinsizlik, ahlaksızlık ve cehalet de insanları böylesine cehenneme götürüyor. İnsanlar bu selden kendilerine lazım olanları kurtarmak için nasıl çırpınırlarsa; biz ve benim evlatlarım, ilim ve cihadla cehenneme gitmekte olan bu insanlardan elimizden geldiği kadar kurtarmaya çalışacağız.'

Peki, günümüzde sayıları üç binlerle ifade edilen ve dünyanın her köşesine yayılmış olan bu talebe yurtlarının (Kur'an kurslarının) maddi ihtiyaçları nasıl karşılanıyor? Bazılarının tabiriyle değirmenin suyu nereden geliyor? Vaktiyle kimileri 'Bunlar Mussolini'den para yardımı alıyorlar' demişler hatta bu mevzuda Alanya'da mahkemeye verilmişler. Günlerce süren asılsız dava beraat ile neticelenmiştir.

Süleyman Efendi cemaati, halka hizmeti Hakk'a hizmet olarak telakki etmişler ve maddi finansı da zekat ve öşür müessesini ihya ederek halktan temin etmişlerdir. Zekat ve mahsulün zekatı olan öşür Allah'ın kullarına bir emridir. Süleyman Efendi bu husus üzerinde ısrarla durmuştur. Aynı hassasiyeti bugün talebeleri de göstermektedir. Talebeleri mahsullerin öşrünü İslam'da emredildiği şekliyle hesaplayıp gerekli olan yerlere vermekte ve diğer Müslümanların da öşürlerini vermelerine vesile olmaktadırlar. Bu şekilde bu kurslar zekât, öşür ve yardımsever zenginlerin yardımlarıyla finanse edilmektedir.

2.6. Cezayir Müslümanları İçin Ettiği Dua ve Kütahya-Bursa Hadiseleri

Süleyman Efendi dünyadaki bütün Müslümanların derdini kendine dert edinmişti. 1956'da Cezayir Müslümanları Fransızlara karşı istiklal mücadelesi verirken Türkiye hükümeti beynelmilel mahfillerde Fransızları desteklemiş ve Milletler Cemiyeti'ndeki oylamanın Cezayirliler aleyhine neticelenmesinde etkili olmuştu.

İslam dünyasında Türkiye'ye olan itimadın, yıllarca sürecek şekilde, kaybedilmesine sebep olan bu politika on binlerce müslümanın kanının Fransızlarca akıtılmasına da alet olmuştu. Cezayirli kardeşlerimizin sızısını içinde duyan Süleyman Efendi, dayanamamış, vaazlarda 'Cezayirli kardeşlerimize hiç olmazsa dua edelim!' sözleriyle gönlünün feryadını aksettirmiştir. Bu dua üzerine defaatle ifadesi alınmıştır.

1956'larda tekrar baskı ortamı oluşmaya başlamıştı. Zira rejimin sadece partisi değişmiş, zihniyeti değişmemişti. Hükümet kendi kuyusunu kazarak Müslümanlara nefes aldırmamaya başlamıştı. Küfrün en ağır zulümleri yine en ağır vazifeyi yüklenenlerden birine geldi: Bursa'da düzmece Mehdi hadisesi olarak bildiğimiz tertip... Namaz kılmasını bile bilmeyen bir takım kişiler, akşam vakti Ulu Camiye geldiler. Ertesi gün Cuma namazında hutbe esnasında hadise çıkartıp, müdahale edenlere de saldırdılar. Yakalandıkları vakit, tertip gereği kendilerini Süleyman Efendi'nin gönderdiğini iddia ettiler. Bunun üzerine Süleyman Efendi, 59 gün Kütahya Hapishanesinde tutuldu. Lakin o, orada bile Kur'an-ı Kerim'e hizmetten geri kalmayıp nice mahkûmların hidayetlerine vesile oldu. Mahkemede Süleyman Efendi tarafından gönderildiklerini iddia eden kimseler, Süleyman Efendi'nin 'hazirundan hangisi olduğu'nu bilemediler ve hâkim tarafından kovuldular. Süleyman Efendi beraat etti ama 59 günlük hapsin telafisi mümkün değildi... Hapisten çıkınca 'Efendim, rahatsızsınız, biraz dinlenin' diyenlere: 'Tekeri patlayan şoför, tamir bitince kaybettiği vakti kazanmak için daha hızlı gider. Biz de bu iki aylık kaybı daha fazla çalışıp kapatalım' buyurmuşlardır.

 

 

Bu yazıya yorum yazın


Not: Yanında (*) işareti olanlar zorunlu alanlardır.

Bu yazıya gelen yorumlar.

kemal, 2014-11-06 10:16:42

Allah cennette komşu eyler inşAllah

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

senol, 2014-08-13 15:04:08

Allah bizi sefaatine nail eylesin amin

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

nur, 2013-08-13 10:15:48

ALLAH razı olsun paylaşımınız için Ramazan ayının son günlerine yakın İstanbuldaydık (Şubat tatilinde Süleyman Hilmi Tunahan Hz ziyaret nasip olmuştu.Elhamdülillah) Karacaahmet mezarlığına 2. gidişimdi alt yoldan minübüsten indik mezarlığa girdik RABBİME şükürler olsun Sülayman Efendi HZ. kabrinin yanına çıktık Talebeleri ve sevenleri ziyaret ediyorlardı RABBİME şükürler olsun abim ile oradaydık dualarımızı okuduk Feyz ve Bereketlerini istedik hemen yanında nabi var Osmanlı divan şairlerimizden Nâbî 17. asırda yaşar. Peygamberler şehri Urfanın manevi ikliminde iyi bir eğitim alan Nâbî, çocukluk ve ilk gençlik yıllarından sonra İstanbul\\\'a göçer. Tasavvuf terbiyesi de görmüş olan Nâbî, padişah IV. Mehmed döneminde hacca gitmek üzere bir kısım devlet erkânıyla birlikte yola çıkar. Kafile, Medine-i Münevvereye yaklaşmıştır. Vakit gecedir. Peygamber Efendimize (s.a.s.) bir an önce kavuşma özlemiyle Nâbînin gözüne uyku girmemiştir. Fakat kafiledeki bir insan hem de ayaklarını kıbleye doğru uzatmış uyumaktadır. Peygamber beldesinde, edebe aykırı böyle bir gaflet hâlini bir türlü hazmedemeyen ve çok üzülen Nâbî, içinden gelen bir ilhamla aşağıda okuyacağınız kasideyi bir anda irticalen söyleyiverir. Kafile, şafak vakti Medine-i Münevvere\\\'ye girmektedir. Bu sırada Mescid-i Nebevinin minarelerinden sabah ezanı okunmaktadır. Müezzin, ezanın ardından Türkçe bir kaside okumaya başlar. Nâbî dikkat eder; okunan kendi şiiridir. ÜMMETİMDEN Mİ DEDİ? Hemen minarenin kapısına koşar. Müezzine, \\\"Allah aşkına, okuduğun bu kasideyi nereden öğrendin\\\" der. Müezzin şöyle cevap verir: Bu gece rüyamda Efendimizi (s.a.s.) gördüm, bana dedi ki: \\\"Ya müezzin kalk, yatma. Benim ümmetimden bir zât benim kabrimi ziyarete geliyor. Muhabbetinden benim için şu kasideyi söylemiştir. İşte bu cümlelerle minareden onu karşıla\\\" dedi. Ben de hemen kalktım. Abdest aldım. Peygamberimizin iltifatına mazhar olan âşık acaba kimdir diye düşünerek minareye koştum. Öğretildiği gibi okudum.\\\" Bunun üzerine Nâbî, \\\"Ümmetimden mi dedideyip hıçkırıklara tutulur ve sevincinden oracığa bayılıp düşer. İŞTE NÂBÎ\\\'NİN YAZDIĞI ŞİİR Peygamber aşığı Nâbî\\\'nin yazdığı o muhteşem şiir şöyle: Sakın terk-i edebden, kûy-i mahbûb-i Hudâ\\\'dır bu! Nazargâh-i ilâhîdir, makâm-ı Mustafâ\\\'dır bu. Habîb-i Kibriyânın hâb-gâhıdır fazîletde, Tefevvuk-kerde-i Arş-ı Cenâb-ı Kibriyâ\\\'dır bu. Bu hâkin pertevinden oldu deycûr-i âdem zâil, Â\\\'mâdan açdı mevcûdât dü çeşmin; tûtiyâdır bu. Felekde mâh-ı nev Bâb\\\'üs-Selâmın sîne-çâkidir, Bunun kandîli cevzâ Matla-ı nûr-i ziyâdır bu. Mürâât-ı edeb şartıyla gir Nâbî bu dergâha, Matâf-ı kudsiyâdır bûse-gâh-ı enbiyâdır bu. Şimdi de bu satırları günümüz Türkçesiyle ifade etmeye çalışalım: \\\"Edebi terk etmekten sakın! Zira burası Allahu Teâlâ\\\'nın Sevgilisi\\\'nin bulunduğu yerdir. Bu yer, Hak Teâlâ\\\'nın nazar evi, Resûl-i Ekrem\\\'in makamıdır. Burası Cenab-ı Hakk\\\'ın sevgilisinin istirahat ettikleri yerdir, fazilet yönünden düşünülürse Allahu Teâlâ\\\'nın arşının en üstündedir. Bu mübarek yerin mukaddes toprağının parlaklığından yokluk karanlıkları sona erdi. Yaratılmışlar, iki gözünü körlükten açtı. Gökyüzündeki yeni ay, O\\\'nun kapısının yüreği yaralı âşığıdır. Gökyüzündeki oğlak yıldızı bile O\\\'nun nûrundan doğmaktadır. Ey Nâbî! Bu dergâha edebin şartlarına riayet ederek gir. Zira burası, büyük meleklerin etrafında pervâne olduğu yer olup, bu kapının eşiğini, peygamberler bile edep ve hürmet dairesinde eğilip öperler.Unutmayalım ki edep, insanın bedenindeki ruhtur, insanla hayvanı birbirinden ayıran en önemli vasıftır. Allah ve Resulü\\\'ne yükselen merdivenin basamakları ise ancak edeple çıkılabilir.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

tunahan, 2013-08-12 02:26:43

Fatmanur, Süleyman Hilmi Tunahan Hazretleri Karacaahmet Mezarlığında Medfun bulunmaktadır.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

fatmanur, 2013-05-20 06:58:55

yattığı yer nerde?

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

HÜMMET, 2013-04-14 16:32:47

Bilal habeşi hz nin üstüne kızgın taş bagladılar ne diye ALLAH dedi diye İMAMI AZAM HZ yıllarca hapishanelerde yattı ne diye ALLAH dedi diye SÜLEYMAN efendi hz bunca eziyeti nediye çekti ALLAH dedigi için( bizler bunca rahatlıgın içerisinde dinimizi yaşamaktan acizik ALLAH CC o zatların sayılarını çogaltsın onların yüzü suyu hürmetine bizlere hidayet nasip eylesin(AMİN)

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Ali, 2013-03-20 00:34:06

İNSANIN HER SATIRINI OKURKEN GÖZ YAŞI DÖKMEMESİ İMKANSIZ; ALLAHIM BİZLERİ HZ. ÜSTAZIMIZDAN AYIRMA. ONUN KIYMETİNİ HAKKIYLA ANLAYABİLMEYİ NASİP EYLE...

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

FATİH, 2012-12-21 02:31:00

Ben üstazımızı derinden tanıdıkça dahada hayran oldum Ebu Nuaym naklediyor Rasulallah buyurdular ki \\\\\\\' Alimler peygamberlerin varisleridir\\\\\\\' Hazretimizde bir alim olduğuna göre Rasul u Ekrem in varisidir Elhamdülillah ki bu topluluktayım Allah bu topluluktan ayırmasın...

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

aciz garip, 2012-09-14 18:04:26

Allah cümlemizi layık evlat eylesin kuran hizmetini devam ettirenlere üstaz kadar adil olmayı da nasip etsin dualarinizi bekleyen kardeşiniz.selam ve muvaffakiyetler

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Muhammed ali karakaya, 2012-06-10 06:27:46

Diyecek kelime bulamıyorum o kadar araştırma yaptım fakat bu bilgileri yeni öğrendim yazandan allah razı olsun.:):)

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

kemal, 2011-12-08 14:51:27

üstadımız değerli hocamızdan ve onun yetiştidiği değerli talabe ve yolda yardımcı olan ddeğer veren tüm kardeşlerimizden ALLAHrzı olsun üstadıza kardeş resüllaha iyi bir ümmet olmayı cenu haktan niyaz eder tüm kardeşlerimizi kelimeyi tevhitle imanla ahiret yolculuğunu gitmesini ALLAHtan dilerim

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

esra, 2008-12-08 13:45:29

allah ilk önce efendimizden dahasonra üstazımızdan razı olsun o olmasayda şimdi nasıl bir halde olurtduk acaba onu çok seviyorum

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

hüsnü, 2008-09-23 07:26:42

Ne diyebiliriz bütün satırlar feyizle yazılmış. Allah razı olsun.Allah kendisine hakiki kul,peygambere hayırlı ümmet ve üstazımıza hayırlı evlat olmayı nasip etsin.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

yusuf ünal, 2008-02-17 04:56:21

efndi hazretlerimizin şefaatına cenabu hak nail eylesin amin

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Sümeyra, 2008-03-25 06:30:15

ALLAH ustadimizdan razi olsun. ALLAH kendine hayirli bir kul, Peygamber Efendimize hayirli bir ummet ve ustazimiza da hayirli bir evlat olmayi nasip etsin bizlere insallah...Hizmette emegi olan tum kardeslerimizden de ALLAH razi olsun...

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

yunus emre, 2008-01-07 09:49:22

BEĞENDİM. Allah kendilerine bizleri layık şefaatlerinede layık eyle.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Ruhi Gülen, 2007-11-12 05:16:38

Ben Süleyman Hilmi Tunahan ile kan bağım olduğu ile halamdan tesadüfen öğrendim. şu anda halam vefat etti sizden ricam sizin kaynaklarınız çok bu konuda araştırma talep edeceğim. soyağacım babamın babası Fehim dedeme kadar çıkıyor ondan sonrası yok. Dedem bulgaristan da vefat etmiş babamlarda 49 senesinde türkiye ye gelmişler. Süleyman efendinin amcalarıda dahil olmak üzere soy ağacını çıkarabilirmisiniz. Şimdiden çok teşekkürler

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

sas, 2007-10-10 01:46:40

güzel

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

recep morkoç, 2007-09-16 03:20:50

mükemmelden öte bu muhteşem insanlar sayesinde ayakta duruyoruz allah cc onların mekanını cennet eylesin.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

hasan, 2008-04-09 02:43:44

allahüteala razi olsun.amin.son nefesimiz dahil bizleri hz.üstazımızın.ks. yolundan ayırmaya.inşaallah.amin.rabbim bu yolun yolcularına kendine kul..habibi edibine ümmet.üstazımıza evlat.merhum abimize evlat.vede emirimize itaat edenlerden eyleye.amiiin.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

mehmet, 2007-08-31 12:28:54

yazınızı okudum çok güzel ama zaten ben bunları biliyordum çünkü ben bu kurslarda okudum ancak sölemek istediğim,bazıları bilmeden etmeden kafasına göre yargılıyor onlara diyeceğim önce allah c.c.lu hidayet nasip eylesin sonra bilmeden etmeden içine girmeden konuşmasın.bir yerede allahın ilmi okutuluyorsa allah c.c.lu o yere rahatlık ferahlık bolluk verir ve afetlerden korur.dünyanın ayakta durmasının sebebi allahu tealanın ilminin hala bir yerlerde öğretilmesidir.selamunaleyküm

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

orhan göksal, 2007-07-11 23:57:49

yazınızı okudum,gercektende bou kadarını bılmiyordum.okurken nedendir bilmiyorum,gözlerim nemlendi. yalız.simdiki.misyonu üslenmis.oldugunu zaneden kisilerin,büyük karınlı,cok yemek yiyenve rahad olmalarını,dogrusu yadırgıyorum.ve bi cogunu samimi bulmuyorum, dogrusunu rabbim bilir.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

alı, 2007-07-05 04:41:49

süper

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

babo, 2007-07-16 13:05:27

Allah dostlarinin hayatini oku oku doymuyoruz.Yazan Allah razi olsun muhtesem bir hayat.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

ahmet yıldırı, 2007-06-01 15:10:51

üstadımız böyle çilelerle islamiyet için neler yapmışki inşallah onun yolunda giden kullarından oluruz

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

zeynep iftihar g, 2007-05-19 02:28:25

"Hizmetler muvaffak olsunda, varsın bizim yerimiz caminin pabuçluğu olsun"SÜLEYMAN HİLMİ TUNAHAN HZ.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

yusuf, 2007-05-18 06:06:31

Allah razı olsun. ellerinize sağlık.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

selman balcı, 2007-04-07 03:04:53

allah razı olsuz sizlerden o kadar güzel şeyler yazıp bizi bilgilendirmişiniz ki inşallah bunlar okuyupta bilmeyenlere bir vesile kapısı açar..

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

mehmet sarı, 2007-04-05 14:09:15

emeği geçenlerden Allah C.C razı olsun. Yalnız efendi hazretlerinin manevi yönünü daha mufassal alabilirdiniz. selamlar

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

h.aydın, 2007-03-20 11:16:22

böyle birtanıtımsayfası oluşturanlardan ALLAH razi olsun.ALLAH cümlemizi kendisine iyi bir kul rasülüne iyi bir ümmet,kamili mürşit S.H.Tunahan'a da layıkıyla evlad olabilmeyi nasib etsin.teşekkürler...

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Onur G., 2007-02-01 09:55:27

Süleymen Efendi Hazretleri gibi mükemmel bir mürşidi kamilin hayatını hazırlamanız bizleri çok sevindirmiştir. Cenab ı Hakk manevi tasarruflarını üzerimizden eksik etmesin ve samimiyetle sevenlerine Saadeti dareyn niyaz eylesin

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Mustafa Şimşek, 2007-01-20 20:35:33

Asrımızın manevi dinamiklerinden Süleyman Efendi Hazretlerinin Hayatını heyecanla okudum.Emeği geçenlere teşekkürlerimi bildiririm.Mustafa Şimşek Harran /Şanlıurfa

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

mustafaakkoca, 2007-01-19 14:06:53

HZ. ÜSTAZIEN GÜZEL ŞEKİLDE ANLATMIŞLER ALLAH RAZI OLSUN.HZ ALLAH VARİSİ RASÜLÜNE HAKİKİ EVLAT OLMAYI NASİP EYLESİN.TÜM HİZMET EHLİNE MUVAFFAKİYYETLER İHSAN ETSİN.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Veli AYDINLI, 2006-12-07 13:46:44

Bu yazıyı hazırlayan kardeşimizden Allah razı olsun. İnşallah bu yazıyı okuması gerekenler okur. Ve birşeyler anlarlar.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

sultan, 2006-11-28 01:26:13

ALLAH RAZI OLSUN BU TÜR YAZILARI YAZANLARDAN.ALLAH BİZLERI USTAZIMIZA HAYIRLI EVLATLAR OLMAYI NASİP ETSIN ŞEFAATINE NAİL OLURUZ İNŞALLAH,

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

ali tahir bozkur, 2006-11-25 15:39:55

BU YAZIYI HAZIRLAYANLARI CAN-I GONULDEN TEBRIK EDIYORUM.ALLAH HAZRETI USTAZIN EVLADI OLABILMEYI NASIP EYLESIN.SON NEFESE KADAR BU YOLDA DAIM VE KAIM EYLESIN.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

zeki özkan, 2006-09-25 15:24:03

Allah c.c. sayılarını artırsın bu tür gönül insanlarının ki onlar sayesinde hz.Allah dinini kuvvetlendirmiş ve biz muhtaçlara himmet ellerini uzattırmış. Onların çilesini çekmeyen ve o dönemi anlmayanlar, onların hizmetini hiç anlamaz.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

ibrahim lafcı, 2006-09-22 23:43:14

Emeği geçen herkesten Allah c.c. razı olsun, tüm islam alimlerini rahmetle anıyoruz, Cenab-ı Hak şefaatlerine nail eylesin

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Kayhan Yılmaz, 2006-09-21 13:51:34

Allah sizden razı olsun bu mübarek zatı çok güzel tanıttınız. Bizlere büyük şevk ve onur verdiniz allah razı olsun sizlerden salım ve dua ile ramazanı şerifiniz mübarek olsun

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

MAVİ..., 2006-09-10 14:08:00

tüm kardeşlerime selam ile.... dini mübinimizin bu günkü haline gelmesinde emeği geçen tüm büyüklerimiz ve hususiyle SÜLEYMAN HİLMİ TUNAHAN EFENDİMİZ hakkında yapmış olduğunuz araştırma için tüm site yöneticilerine saygılarımı sunuyorum. DUA İLE...

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

ali haydar dön, 2006-09-11 13:29:47

necip fazılın Herkes pireler gibi deliklerine saklanır ve ortaya çıkmazken tam 33 yıl bu davanın çilesini çekmiş diye ne de güzel tarif etmiş

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

mustafa, 2006-09-06 14:55:12

ALLAH RAZI OLSUN SÜLEYMAN EFENDİ HAZRETLERİNDEN ONUN SAYESİNDE BUGÜNLERE GELEBİLDİK

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

mehmet aydın, 2006-08-27 14:40:13

süleyman hilmi tunahan gibi,islama hizmet etmiş büyük zatların böyle ayrıntılı biçimde tanıtılması,anlatılması gerçekten çok yerinde ve çok güzel.yazının içeriğini ben çok beğendim.sizleri tebrik ediyorum.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

yaşar turan, 2006-08-27 21:06:02

çok mükemmel teşekkür ederim

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Adnan G., 2006-08-11 12:02:33

Selamunaleyküm, kiymetli kardeslerim, Efendi hazretlerinin tanitimi icin vermis oldugunuz emek'ten ötürü sizleri tebrik eder, bunun manevi mükafatini almanizi temenni ederim. Fakat, bendeniz'in, acizane söyle bir tavsiyesi olacak. Su resimler'in icinden, Hazreti Üstazin ailesiyle olan resmini kaldirmanizi sizden siddetle rica ediyorum. Lütfen.... Sizde takdir edersinizki bu resim cok özel bir resimdir. Her insanin mahremiyetine saygi duyuldugu gibi, Allah dostlarinin mahremiyetine de saygi duymaliyiz. Bu resmin net ortamina nasil girdigini bilmiyorum. Fakat, izinsiz bunu bu ortama sokanlar, bunun hesabini mahserde nasil verecekler hic düsündülermi? Lütfen kardeslerim.niyetinizin iyi oldugunu biliyorum, fakat hassasiyetimizi anlamanizi rica ediyorum. Selam, sevgi muhabet ile.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Alturkkaan, 2006-08-14 22:35:54

Adnan G. Sayende resmi görmek mümkün olmadı . Şu günlerde Kızının adının Deria mı yoksa Bedia 'mı tartışması yapılırken bilgiden uzaklaştırılmak. İlginç. Mahremiyet , (resmi görmeden yorum da yapmak istemiyorum ama) objektife poz verecek kadar namahremdir herhalde. Siteyi yapan arkadaşlar , resmi kaldırmışlar , niye? cevap veren olursa sevinirim. Ayrıca izin alamk , kimden? Süleyman Hili Tunahan'ın Fotoğrafını koyarken kimden izin alınmış ki u duruma bir şey demiyorsun sayın Adnan arkadaş , İzin alınmamış ise bi zahmet yönetici arkadaşlar bu resimleri de kaldırıversinler.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Okan Ulaş, 2006-07-26 14:06:41

"Evlatlarım hizmet edin. hizmet ederseniz malda sizin,mülkte sizin,makamda sizin,şanda sizin,şerefte sizin." "ÖNCE ÇALIŞMAK SONRA DUA DİNİN ESASI ANCAK KABUL OLUNUR ÇALIŞANIN DUASI" Süleyman Hilmi Tunahan (K.S.) Allah(C.C.) yolunda hizmet etmekten daha güzel ne olabilir ki. Hepimiz bir gün ölmeyecekmiyiz.?

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

ADİL ÖMER TÜR, 2006-07-08 22:16:51

cok güzel.kardeslermızle neden nette ortak bı noktamız yok bunu dusunuyorum

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

bedia aydın, 2006-07-06 16:32:13

allah hz üztazımıza hakiki evlat eylesin yolundan ayırmasın amin

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

nilgün aydogdu, 2006-05-20 10:37:25

ALLAH ÜSTAZIMIZIN ŞEFAATINI NASİP EYLESİN ŞÜKÜRLER OLSUN Kİ ONUN GİBİ BİR KAMİLİ MÜRŞİTE EVLAT OLDUM RABBİM ONUN YOLAUNDAN AYIRMASIN BİZ EVLATLARINI

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

İslam Güneşi, 2006-04-24 17:55:16

"Bu dünyanın cefasından sefasına sıra gelmez.Gail olma ilme çalış, geçen günler geri gelmez." diyerek kendini ilim yoluna adamış bir Alim...Kendisi diğer aleme irtihal eyledi ama geride binlerce SÜLEYMAN bırakarak... Allah Hazreti Üstazımızın şefaatlerine nail eylesin...(Amin)

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

, 2006-04-14 15:12:14

allah üstazımıza hayırlı olanlardan eder inşallah

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

, 2006-04-07 14:41:45

ALLAH RAZI OLSUN.FAKAT "ÜSTAD" DEĞİL "ÜSTAZ" OLACAK.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

Recep Erboz, 2006-04-05 17:27:22

Allah şefaatlerine nail etsin diyebiliyorum sadece. Eğer bugün İslam dini unutulmamışsa O'nun hizmetleri çok büyük olmuştur.

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

, 2005-12-30 11:32:57

mükemmel

Bu yoruma katılıyor musunuz ?

DİĞER YAZILAR

ŞEYH NESİM KÜFREVİ

ŞEYH NESİM KÜFREVİ

Şeyh Nesim Efendi, Muhammed Küfrevi hazretlerinin torunu ve Şeyh Abdülbaki Efendi’nin büyük

ŞEYH ABDÜLBAKİ KÜFREVİ

ŞEYH ABDÜLBAKİ KÜFREVİ

Şeyh Abdülhadi’nin 1914’de vefatından sonra Küfrevi postuna oturan pek muktedir bir mürşid

ŞEYH ÂSIM TUREL HAZRETLERİ

ŞEYH ÂSIM TUREL HAZRETLERİ

Şarkın büyük âlimlerinden, Bediüzzaman’ın da hocası olan Şeyh Fethullah el-Verkânisî’

UŞŞAKİ MEŞAYIHINDAN HÜSEYİN VASSAF EFENDİ-1.Bölüm

UŞŞAKİ MEŞAYIHINDAN HÜSEYİN VASSAF EFENDİ-1.Bölüm

Harf Devriminin hemen öncesinde Preveze’den Bahçesaray’a; Medine-i Münevvere’den Saraybosna

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-4.BÖLÜM

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-4.BÖLÜM

Esad Hocaefendi; Avustralya ‘da geçirdiği günlerin her birini ayrı değerlendirir. Koca

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-3.BÖLÜM

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-3.BÖLÜM

1980’ler Türkiye’de İslami hareketin hızla geliştiği, Müslümanların hizmetlerini

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-2.BÖLÜM

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-2.BÖLÜM

Hocaefendi’nin; Mehmed Zahit Efendi Hazretlerinin elinden tutması ile sohbetlere başladığ

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-1.BÖLÜM

PROF. DR. ESAD COŞAN HOCAEFENDİ-1.BÖLÜM

Esad Hocamız; 14 Nisan 1938’de Çanakkale’nin Ayvacık İlçesinin Ahmetçe Köyünde d

MUZAFFER ÖZAK EFENDİ(1916-1985)-3.Bölüm

MUZAFFER ÖZAK EFENDİ(1916-1985)-3.Bölüm

Muzaffer Efendi’nin irşad halkası genişledikçe, hizmetleri de genişler. Tam bir aksiyon adam

MUZAFFER ÖZAK EFENDİ(1916-1985)-2.Bölüm

MUZAFFER ÖZAK EFENDİ(1916-1985)-2.Bölüm

İbrahim Fahreddin Efendi’ye intisap eden Muzaffer Efendi’nin hali gün be gün değişi

"Ey İman edenler! Oruç sizden öncekilere farz kılındığı gibi, sizlere de farz kılındı. Ta ki, korunasınız"

Bakara, 183

GÜNÜN HADİSİ

"Cebrail, bana komşu hakkında o kadar ısrarlı tavsiyelerde bulundu ki, onu mirasçı yapacak sandım."

Buhari

TARİHTE BU HAFTA

*Uyvar Kalesi Fethedildi.(24 Eylül 1663) *Niğbolu Savaşaı Kazanıldı.(25 Eylül 1396) *Birinci Viyana Kuşatması(27 Eylül 1529) *Preveze Deniz Zaferi(28 Eylül 1538) *Demokrat Parti Kapatıldı(29 Eylül 1960)

ANKET

Sitemizle nasıl tanıştınız?

Yükleniyor...

SİTE HARİTASI